Roerich był człowiekiem o wielkiej wiarygodności.
Trzeba mu przyznać, że był filozofem, pisarzem, odkrywcą, członkiem Towarzystwa Teozoficznego, członkiem Ligi Narodów, wpływowym w administracji FDR i był kluczową siłą stojącą za umieszczeniem Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych na dolarze amerykańskim.
Podczas swoich podróży przez Chiny i Mongolię do granic Tybetu Roerich spotkał się z lamą, który opisał mu Szambhalę.
Według tego słynnego odkrywcy, Roerichowi powiedziano:
„Wielka Szambala jest daleko za oceanem. To potężna niebiańska domena. Nie ma to nic wspólnego z naszą Ziemią... Tylko w niektórych miejscach, na dalekiej północy, można dostrzec olśniewające promienie Szambali.
Idąc dalej, lama opisał ją jako „odległą dolinę”, ukrytą pośród wysokich gór, z gorącymi źródłami i bogatą roślinnością.
Następnie stwierdził, że „władca Szambhalli jest zawsze czujny w sprawie ludzkości. Wszystkie wydarzenia na ziemi widzi w swoim „magicznym zwierciadle” i „potęga jego myśli przenika do odległych krain”.
Kontynuując, mówi dalej:
„Niezliczeni są mieszkańcy Szambali. Liczne są wspaniałe nowe siły i osiągnięcia, które są tam przygotowywane dla ludzkości”.
Ten lama potwierdził, że posłańcy z Szambali działają na świecie i że nawet władca tego wielkiego królestwa czasami ukazuje się ludzkości w ludzkiej postaci.
Podkreślił, że tajemnice Szambali są dobrze strzeżone i nikt nie może dotrzeć do Szambali, jeśli nie ma gotowej karmy i nie zostanie powołany. Chociaż Roerich mógł tylko usłyszeć legendę o Szambhalli od lamy, odkrywca później doniósł, że odkrył podziemne społeczeństwo Aghartian.
Aghartianie byli cywilizacją liczącą ponad 20 milionów ludzi żyjących we wszystkich podziemnych zakamarkach świata.
Według Davida Pratta, Tajemnice Ziemi Wewnętrznej, Roerich spędził czas badając wewnętrzne królestwa, jaskinie i puste komory lawowe, studiując lokalną tradycję ludową i rozmawiając z osobami zaznajomionymi z tym obszarem i legendami, które zawierały opowieści o zaginionych plemionach i mieszkańcach podziemi. Zdał sobie sprawę, że atrybuty przypisywane podziemnemu swiatu wahały się od niebiańskiego do piekielnego, a jego mieszkańcy od nadludzi do podludzi.
Przy wszystkich opowieściach, które udało mu się zebrać, przyszło mu do głowy, że jedna historia wydaje się dość powszechna. Ciągle pojawiała się ta sama historia o ludziach opuszczających powierzchnię, którzy znaleźli schronienie w podziemnym świecie, gdzie znaleźli przejścia prowadzące do królestw wewnątrz Ziemi.
Wielu z tych ludzi nadal tam mieszka, rzadko wychodzą na powierzchnię.
Wielka jest wiara w królestwo ludu podziemnego. Krążą pogłoski, że pod całą Azją Środkową istnieje rozległa podziemna sieć jaskiń i tuneli, z wieloma przejściami wychodzącymi z duchowego centrum Szambali. Zgodnie z powszechnym przekonaniem, pod Indiami znajduje się wiele tajnych podziemnych przejść, których wejścia strzegą żywiołaki, które przybierają kształt skał lub innych naturalnych elementów.







Roerich was a man of great credibility.
Admittedly, he was a philosopher, writer, explorer, member of the Theosophical Society, member of the League of Nations, influential in the FDR administration, and was a key force behind the United States Great Seal placed on the US dollar.
During his travels through China and Mongolia to the borders of Tibet, Roerich met a lama who described Shambhala to him.
According to this famous explorer, Roerich was told:
“Great Shambhala is far across the ocean. This is a powerful heavenly domain. It has nothing to do with our Earth ... Only in certain places in the far north can one perceive the shining rays of Shambhala.
Moving on, the lama described it as a "remote valley", hidden among high mountains, with hot springs and rich vegetation.
He then stated that “The ruler of Shambhala is always vigilant about humanity. He sees all events on earth in his "magic mirror" and "the power of his thoughts penetrates to distant lands".
Continuing, she goes on to say:
“The inhabitants of Shambhala are innumerable. There are many wonderful new forces and achievements that are being prepared there for humanity. "
This lama confirmed that the messengers of Shambhala are active in the world and that even the ruler of this great kingdom sometimes appears to mankind in human form.
He emphasized that the secrets of Shambhala are well kept and that no one can reach Shambhala unless karma is ready and called. Although Roerich could only hear the legend of Shambhala from the lama, the explorer later reported that he had discovered the Aghartian underground society.
The Aghartians were a civilization of over 20 million people living in all the underground corners of the world.
According to David Pratt, Mysteries of the Inner Earth, Roerich spent time exploring the inner kingdoms, caves, and empty lava chambers, studying local folk traditions, and talking to people familiar with the area and the legends that contained tales of lost tribes and underworld dwellers. He realized that the attributes attributed to the underworld ranged from heavenly to hell, and its inhabitants ranged from superhuman to subhuman.
With all the stories he had collected, it occurred to him that one story seemed quite common. The same story kept happening over and over again about the people leaving the surface who took refuge in the underworld, where they found passages to the realms within the Earth.
Many of these people still live there, they rarely come to the surface.
Great is faith in the kingdom of the underground people. There are rumors that there is a vast underground network of caves and tunnels underneath all of Central Asia, with many passages extending from the spiritual center of Shambhala. According to popular belief, there are many secret underground passages beneath India, the entrances of which are guarded by elementals, which take the shape of rocks or other natural elements.