Jc.jd.daaizaza


TIAGO I CAROLINA I JASZCZUR

- Rajtuzy ci się prują.- Rzekł Tiago do kelnera.
- Co proszę?
- No, ikra ci wyszła. Nie łapie, o co chodzi. - Wykrzywił się Tiago i popatrzał z ukosa.
- Kelner znowu podszedł. Tym razem jeszcze bliżej.
- Po co za mną łazisz ? - Odepchnął go Tiago.
- Chcesz mnie przelecieć, żeś mi się tak do dupy przyczepił? - Dodał.
Weszła Carolina i już z daleka pomachała do Tiago wywijając ręką nad głową.
- Mam wszystkie dane. - Powiedziała z uśmiechem. - Dzisiaj możemy wypływać.
- Carolina, uważaj, to tak nie przejdzie. Nie są głupcami.
- Ale my będziemy szybsi.
- To nie wystarczy. - Rzekł Tiago.
Popatrzyła na niego spod słonecznych okularów.
- Jesteś za dobra we wszystkim. Nie poznałaś smaku porażki, a to one hartują człowieka.
- Czy ty jesteś już odpowiednio zahartowany? - Mimowolnie spojrzała na jego krocze, gdzie tliły się zahartowane zgliszcza porażek. Jak sądziła, nie wiedział, co odpowiedzieć, więc ściągnął razem kolana aż spodnie otarły nogawki o siebie.
- No i kolanka ci drżą? - Zakpiła, siląc się na swobodę.
- Tiago miał głupia minę.
- Z jednej strony jęzor mnie suszy i chce mi się pić, a z drugiej, muszę osuszyć jaszczura. No, wiesz , takie murzyńskie szczęście klubowe. Taka jazda.
- No to idź suszyć tego jaszczura. A co tak pachnie?
- To moje perfumy.
- Ładne.
- No, chyba. Wystarczy się nimi spryskać i dziewczyny piszczą jak świnki.
- Idź już. Poczekam tu na ciebie. - Najwyraźniej Carolina poczuła się urażona jak piszcząca świnka. Rozsiadła się wygodnie w foteliku grzebała jakiś czas w torebce. Kelner przyniósł pomyłkowo deser.
Nie zauważyła jak przy stolikach obok usiadły dwie małpy i jak Treser wyrósł przed stolikiem kładąc swoje okulary na blacie przed nią.
- Czy mógłbym zamienić słówko z szanowną seniorą?
Wiedziała, że jest już na cokolwiek za późno, dlatego nie odpowiedziała nic. Popatrzyła mu w oczy. Było tak, jakby miał drugie okulary przesłaniające mu duszę.
Nie mogła przeniknąć tego wzroku. Treser podkręcił wąsik treserski i rzekł.
- Od dzisiaj za dwa dni. Tyle mogę zwlec. - Jeszcze raz dotknął szpiczastego wąsika i znikł wraz z małpami w tłumie.
Wrócił Tiago z suchym, ma się rozumieć, jaszczurem. I spryskany nową porcją pisku świnek.
- Co zamówiłaś?
- Jeszcze nic. - Rzekła Carolina domyślając się, że ją obserwują. - Tiago, chodźmy stąd. Najlepiej gdzieś, gdzie będziemy tylko sami.
Skończę deser. Rzekł i w tej samej chwili domyślił się.
- Gdzie i kto to?
- Treser! - Szepnęła mu bez namysłu.
- Był tu, czy idzie do nas.
- Był jak suszyłeś jaszczura.
- Kurwa!
- No pewnie, że kurwa. - Potwierdziła a on roześmiał się z przekleństwa w jej ustach.
- Co chciał?
- Dał mi dwa dni.
- No to mamy czas aby dokończyć spokojnie deser. - Stwierdził Tiago i jakby nigdy nic wbił widelczyk i odkroił sobie malutki kawałeczek.
- Tiagoooo, chooodźmy już stąd. - Nalegała. Ciągnąc go za widelczyk.















:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS065