Kult Ozyrysa wniósł do Biblii wiele idei i wyrażeń.
Psalm 23 jest kopią egipskiego tekstu wzywającego Ozyrysa Dobrego Pasterza, aby poprowadził zmarłego na „zielone pastwiska” i „spokojne wody” krainy Nefer-Nefer, aby przywrócić duszę ciału i zapewnić ochronę w dolinie cienia śmierci (Tuat).
Modlitwę Pańską poprzedzał egipski hymn do Ozyrysa-Amena(Amoun, Amun, Amen), rozpoczynający się następującymi słowami:
„O Amen, o Amen, który jesteś w niebie”.
Na zakończenie każdej modlitwy odmawiano także „Amen”. Dlatego dzisiaj po modlitwie mówimy „Amen”.
Ile tradycyjnego chrześcijaństwa pochodzi z Egiptu i o tym nie wiemy?
Słowa Jezusa zapisane w Jana 12:24
„Jeśli ziarno pszenicy nie wpadnie w ziemię i nie obumrze, pozostaje samotne, ale jeśli obumrze, przynosi obfity owoc”
zostały zaczerpnięte z doktryny Ozyrysa, mówiącej, że umierający człowiek jest jak ziarno pszenicy, „które wpada w ziemię, aby ze swego łona zaczerpnąć nowe życie”. Słowa Jezusa zapisane w Ewangelii Jana 14:2:
„W domu mojego Ojca jest wiele mieszkań”
pochodzi z tekstu Ozyrysa opowiadającego o licznych Aritach („rezydencjach”) w błogosławionej krainie Ojca Ozyrysa. Opowieści o Ozyrysie pojawiały się w legendach chrześcijańskich. Uzdrowienie przez Jezusa córki szlachcica opierało się na opowieści o ozyryjskim kapłanie, który uzdrowił księżniczkę. Czcicielom Ozyrysa obiecano, że będą rządzić duszami-duchami (aniołami) w niebie, co było zapowiedzią obietnicy św. Pawła złożonej jego naśladowcom, że będą rządzić nawet aniołami (1 Koryntian 6:3).