Zanim ludzie zaczęli wysyłać różne obiekty na orbitę okołoziemską, przestrzeń wokół naszej planety była przejrzysta czysta.⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Wystrzelenie Sputnika 1 w październiku 1957 roku zmieniło wszystko. Od tamtej pory, gruz zaczął się gromadzić w przestrzeni, z dużą ilością bezużytecznych, nieistniejących satelitów.
Na orbicie Ziemi lecą z prędkością do 17.500 mil na godzinę (28.164 km / h ) — około 10-krotność prędkości pocisku.
Wraz ze wzrostem liczby misji eksploracyjnych i naszej zależności od satelitów rośnie ryzyko kolizji ze szczątkami.
Poprzednie wypadki spowodowały rozproszenie tysięcy dodatkowych cząstek zanieczyszczeń kosmicznych — z których wiele jest zbyt małych, aby je prześledzić.
Ponieważ tak dużo śmieci zalewa sferę orbitalną Ziemi, naukowcy ostrzegają, że jeśli wkrótce czegoś nie zrobimy, niektóre jej części nie będą już nadawały się do użytku.
Film: Nasa







Before people started sending various objects into orbit around the Earth, the space around our planet was clear and clean. ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
The launch of Sputnik 1 in October 1957 changed everything. Since then, debris has started to accumulate in space, with lots of useless, non-existent satellites.
In Earth orbit, they fly at speeds of up to 17,500 miles per hour (28,164 km / h) - about 10 times the speed of the projectile.
As the number of exploration missions and our dependence on satellites increases, the risk of collision with debris increases.
Previous accidents have dispersed thousands of additional cosmic pollution particles - many of which are too small to be traced.
With so much debris flooding the Earth's orbital sphere, scientists warn that if we fail to do something soon, some parts of it will no longer be usable.
Movie: Nasa







До того, как люди начали отправлять различные объекты на орбиту вокруг Земли, пространство вокруг нашей планеты было чистым и чистым.
Запуск Спутника-1 в октябре 1957 года все изменил. С тех пор в космосе начал накапливаться мусор с множеством бесполезных, несуществующих спутников.
На околоземной орбите они летают со скоростью до 17 500 миль в час (28 164 км / ч), что примерно в 10 раз превышает скорость снаряда.
По мере увеличения количества исследовательских миссий и нашей зависимости от спутников возрастает и риск столкновения с обломками.
Предыдущие аварии разогнали тысячи дополнительных частиц космического загрязнения, многие из которых слишком малы, чтобы их можно было отследить.
Поскольку так много мусора затопляет орбитальную сферу Земли, ученые предупреждают, что, если мы не сделаем что-то в ближайшее время, некоторые его части больше не будут использоваться.
Фильм: НАСА







Bevor die Menschen begannen, verschiedene Objekte in eine Umlaufbahn um die Erde zu schicken, war der Raum um unseren Planeten klar und sauber
Die Einführung von Sputnik 1 im Oktober 1957 änderte alles. Seitdem hat sich im Weltraum Trümmer mit vielen nutzlosen, nicht existierenden Satelliten angesammelt.
In der Erdumlaufbahn fliegen sie mit Geschwindigkeiten von bis zu 17.500 Meilen pro Stunde (28.164 km / h) - etwa 10-mal so schnell wie das Projektil.
Mit der Zahl der Explorationsmissionen und unserer Abhängigkeit von Satelliten steigt auch das Risiko einer Kollision mit Trümmern.
Frühere Unfälle haben Tausende zusätzlicher kosmischer Verschmutzungspartikel verstreut – von denen viele zu klein sind, um aufgespürt zu werden.
Weil so viel Schutt die Umlaufbahn der Erde überschwemmt, warnen Wissenschaftler, dass, wenn wir nicht bald etwas tun, einige Teile davon nicht mehr nutzbar sein werden.
Film: Nasa