Kosmata szarańcza z Kalisza. (1749).
We wspaniale ilustrowanym sztambuchu generała Joachima Jaucha (1684-1754) znajdują się wpisy urodzinowe, które składali mu bliscy. Jauch był pruskim oficerem oddelegowanym do Warszawy. Znany jest głównie jako architekt odpowiedzialny za założenia urbanistyczne i zaprojektowanie w nowym stylu wielu warszawskich budowli. Widział w swojej karierze niejedno, a jako autor barokowych dekoracji dobrze znał mityczną i fantastyczną faunę. Jednak na kilka lat przed śmiercią, w jego sztambuchu pojawił się wizerunek całkiem zdumiewającej istoty.
Wykonała go „Fraulein de Naumann” – córka architekta Johanna Christopha von Naumann, poprzednika Jaucha na dyrektorskim urzędzie. Opis kreatury jest równie przejmujący, jak jej wizerunek:

Anno 1749: Taka Szarańcza padła na milę od Kalisza, z którey dwie złapano, y jednę serwują w Kapitule Gneźnieńzskiey, a drugą OO. Reformaci w Kaliszu, tę gdy wzięto w rękę skrzeczała jako Gacek, y pianę żółtą z pyska toczyła, cała była kosmata, jak axamit, Śmierć na piersiach, nogi dwie kosmate y zęby wiewiórcze mająca etc.


drugi obraz przedstawia:
Nie trzeba być entomologiem, by rozpoznać zmierzchnicę trupią główkę (Acherontia atropos), ćmę, która swoją nazwę gatunkową zawdzięcza trzeciej z Mojr – przecinającej nić ludzkiego życia. Owad ten budził lęk od zamierzchłych czasów, ale niektórzy z was mogą go pamiętać z filmu „Milczenie owiec”. Jeśli będziemy mieć długie i gorące lato, a na to się zapowiada, to być może zobaczymy więcej takich trupich brzęczydusz. Nie mówcie potem, że was nie ostrzegaliśmy!