Kronsztad to rosyjskie miasto portowe obok Sankt Petersburga, położone na wyspie Kotlin, w pobliżu cypla Zatoki Fińskiej.
Mianowicie przed laty, podczas przebudowy ulicy, robotnicy usunęli asfalt i znaleźli tę tajemniczą „drogę” wykonaną z metalu.
O tej drodze jest bardzo mało informacji. Jednak oficjalne narracje zawsze mają jakieś złe wyjaśnienia, aby ukształtować nasze postrzeganie tego, jak prymitywni byliśmy... Dlatego twierdzą, że takie drogi były budowane na terenach bagiennych. Ponieważ kamień „zapada się” w ziemię, a zatem stworzyli żeliwną powłokę, która nie mogła zatonąć.
Ale żelazo zatopiłoby się w bagnie tak samo jak kamień, prawda?
Co to za metal?
Według oficjalnej wersji ta 203 letnia droga jest z żeliwa, ALE - żeliwo rdzewieje... Żeliwo jest kruchym metalem i dawno by pękło, a to żelazo nie ma uszkodzeń.
Warto wspomnieć, że w 1819 roku metal nie był tani... Był niezwykle drogi. Dla porównania... To tak, jakby teraz budować drogę, powiedzmy, z włókna węglowego.... Nie ma w tym sensu i racjonalności.
Jak ubodzy mieszkańcy, którzy najczęściej korzystali z wozów i map, podróżowali taką drogą? Jazda konna z wozami z pewnością byłaby koszmarem na tej „metalowej drodze”.
Do jakich celów była używana ta „metalowa droga”?
Metalowa droga dobrze wpisuje się w teorię, że energię elektryczną wydobywano w inny sposób: uziemiano, aby uzyskać ujemny potencjał, podczas gdy wieże z kopułami na kościołach, meczetach, katedrach i świątyniach były antenami, które służyły jako dodatni potencjał.
W starych świątyniach również posadzki wykonywano z metalu. Były to przetworniki elektryczności atmosferycznej.