11 lutego było jedno z wielkich słowiańskich świąt - dzień Welesa.
Ten dzień uważany jest za środek Matki Zimy, kiedy przyroda nie jest jeszcze gotowa do przebudzenia się z zimowego snu i zapada w słodki półsen.
W tym okresie potężny słowiański bóg Veles wędruje przez lasy, przez góry, uniemożliwiając ludziom spanie z naturą.
Veles jest czczony jako wielki i mądry bóg słowiański, bóg-czarownik i patron tajemnic.
Dzień Boga Velesa - święty dzień poświęcony Velesowi Zimie .
W tym czasie „powala róg zimy”, we wsiach obchodzone jest Święto Krów (ponieważ Veles jest nie tylko bogiem mądrości, ale także bogiem bydła - panem każdego brzucha), robią amulety na podwórko i bydło, proszą Velesa o ochronę i patronat oraz dobro dla wszystkich i zwierząt gospodarskich - potomstwa.
W tym dniu ludzie zauważają: jeśli odwilż nadejdzie w Dzień Velesa, wiosna będzie ciepła. Jeśli nie, to Marzanna-Zima będzie rządziła jeszcze długo.
Z wyprzedzeniem przygotowują się na Dzień Velesa - od wieczora poprzedniego dnia przygotowują treby (dary).
Sny widziane tej nocy są uważane za prorocze i według legendy się spełniają.
W dniu uroczystości gospodynie przygotowują rytualny posiłek - owsiankę bogato doprawioną masłem. Również napoje miodowe są umieszczane na stole. W tym dniu obowiązuje zakaz jedzenia wołowiny i cielęciny.