„We wszechświecie jest coś, co jest całkowitym przeciwieństwem Stworcy; to jaźń. Działanie jaźni jest źródłem wszelkiego zła w przyrodzie, jak również wszystkich złych czynów człowieka. Z drugiej strony utrata osobowości w duszy zwiększa czystość duszy! W rzeczywistości czystość duszy wzrasta dokładnie proporcjonalnie do utraty siebie!
Dopóki w jakikolwiek sposób wykorzystujesz swoją własną naturę, niektóre wady będą w tobie nadal istnieć. Ale kiedy odejdziesz od swojej jaźni, żadne wady nie mogą istnieć, a wszystko jest czyste i niewinne.
To wejście „ja”, które weszło do duszy w wyniku upadku, ustanowiło różnicę między duszą a Stwórcą.
Jak dwie rzeczy tak przeciwne, jak dusza i Bóg, mogą kiedykolwiek być zjednoczone? Jak czystość Boga i nieczystość człowieka mogą być jednym? W jaki sposób prostota (lub pojedynczość) Boga i wielość (niekończąca się zmienność) człowieka mogą kiedykolwiek stopić się w jeden element?
Aby dwie rzeczy stały się jednym, muszą mieć podobną naturę. Na przykład nieczystość brudu nie może być połączona z czystością złota. Trzeba wprowadzić ogień, aby zniszczyć żużel i pozostawić złoto czyste.
Dlatego Stworca zsyła ogień na ziemię (nazywa się to Jego Mądrością), aby zniszczyć wszystko, co jest w tobie nieczyste. Nic nie jest w stanie oprzeć się sile tego ognia. Pochłania wszystko. Jego mądrość wypala w człowieku wszelkie nieczystości w jednym celu: aby uczynić go zdolnym do boskiego zjednoczenia.
Ogień zdaje się wiedzieć, że ziemska mieszanina nie może zostać zamieniona w złoto. Ogień musi stopić i rozpuścić żużel siłą, aby mógł usunąć ze złota każdą obcą cząstkę. W kółko złoto musi być wrzucane do pieca, aż straci wszelki ślad zanieczyszczenia. Och, ile razy złoto jest ponownie wrzucane do ognia — o wiele, wiele więcej razy, niż wydaje się to konieczne.
Nigdy nie możesz stać się jednym z Bogiem, w doświadczeniu, dopóki nie staniesz się tak spokojny i czysty, jak wtedy, gdy zostałeś stworzony”. (Jeanne Guyon - Doświadczanie głębi Chrystusa)
Alchemia Gnozy