Istnieje rasa na wpół boskich istot, w połowie ludzkich, a w połowie gadzich, lepiej znana jako Naga. Można je znaleźć w literaturze wielu starożytnych kultur na całym naszym Wielkim Planie, zwłaszcza w starożytnym hinduizmie i dżinizmie. Na przestrzeni dziejów Nagi były zarówno przyjazne dla ludzi, jak i potencjalnie niebezpieczne. Według tych legend Nagi żyją w dużym królestwie.
Żeńskie Naginie to wężowe księżniczki o uderzającej urodzie. Ten opis węża płci żeńskiej jest również uderzająco podobny do Meduzy w mitologii greckiej. Pół człowieka, pół węża, który też był piękny. Legenda Hopi głosi, że istniały dwie rasy, dzieci pióra, które przybyły z nieba i dzieci gada, który przybył spod ziemi. Dzieci gada wypędziły Indian Hopi z ziemi. Ci źli podziemni byli również nazywani Dwoma Sercami. Folklor słowiański często wspomina węże jako strażników skarbów ukrytych pod ziemią lub w jaskiniach ściśle nawiązujących do tradycji wedyjskiej. W Chinach buddyzm północny , niebiańska forma Ananta Shesha Naga jest dobrym „Smokiem Niebios” związanym z „Ojcem Niebieskim-Nieba”
Jeden przykład wzmianki o Nagach w starożytnych pismach pochodzi z Mahabharaty. Gdzie ?kto? faktycznie chronił Nagi przed atakiem pół-człowieka, pół-ptaka podobnego do stworzenia o imieniu Garuda.