Eksperyment Erwina Schrödingera.
Eksperyment myślowy wymyślony w 1935 roku przez fizyka Erwina Schrödingera miał wykazać, że według mechaniki kwantowej obiekty mogą znajdować się jednocześnie w różnych stanach . W tym przypadku kot byłby jednocześnie martwy i żywy.
Wyobraź sobie kota zamkniętego w zamkniętym pudełku, do którego nie możesz zajrzeć. W tej klatce znajduje się także preparat radioaktywny i ampułka z trucizną. Materiał promieniotwórczy może się rozpaść, ale nie wiadomo, kiedy to nastąpi.
Kiedy pierwszy atom materiału radioaktywnego rozpada się, następuje śmiertelna reakcja łańcuchowa: młotek spada z góry na szklaną ampułkę rozbijając się i może wydostać się trujący gaz, a kot umrze. A co to teraz oznacza?
Dopóki pudełko pozostaje zamknięte i nie są wykonywane żadne pomiary, materiał znajduje się w stanie zawieszenia pomiędzy rozkładem i brakiem rozkładu.
„Mówiąc obrazowo, to jak kostka do gry, w której z doświadczenia wiesz, że jedna z sześciu liczb jest na górze. Jednak dopóki nie sprawdzisz, według mechaniki kwantowej następuje superpozycja sześciu stanów. Tylko w momencie, w którym, jeśli spojrzysz, następuje pomiar, kostka podejmuje decyzję i wynik jest oczywistą liczbą” – mówi Runge.

Za pomocą eksperymentu myślowego Schrödinger pokazuje, że teorii tej nie można zastosować do dużych obiektów, ponieważ oznaczałoby to, że kot w pudełku jest jednocześnie martwy i żywy. W eksperymencie myślowym rozkład mikroskopijnych atomów materiału radioaktywnego ma bezpośredni wpływ na życie kota.

Jednak kot, a nawet pyłek kurzu to tak złożony układ, który składa się z dużej liczby atomów, z których nie wszystkie można obserwować i kontrolować. Ponadto prawie nie da się uniknąć wszystkich wpływów zewnętrznych, które mogłyby wpłynąć na stan kota. Na przykład pies znajdujący się poza pudłem może wywąchać kota i na podstawie tego „pomiaru” ustalić, czy kot żyje, czy nie.
https://web.de/.../schroedingers-katze-geloest-phaenomen...