Eliminacja sprzężeń magnetycznych.
Sprzężenia magnetyczne, przy analizie obwodów prądu zmiennego, zwykle eliminuje się na samym początku.

W teorii obwodów sprzężenie magnetyczne modelowane jest za pomocą źródła napięciowego sterowanego prądem. Jednakże istnieje kilka szczególnych przypadków, w których nie musimy stosować takiego podejścia. Dwa z nich znajdują się na poniższej ilustracji.

Trójniki z cewek sprzężonych magnetycznie.
Trójniki ze sprzężeniami magnetycznymi między indukcyjnościami.
Zauważ, że każdy z powyższych układów tworzy trójnik (posiada trzy zaciski). Dla trójnika znajdującego się po lewej stronie można znaleźć równoważny trójnik pozbawiony sprzężeń magnetycznych. Należy jednak pamiętać, że prąd zacisku pierwszego i drugiego muszą być oznaczone zgodnie (oba muszą wpływać lub wypływać z zacisków).

Eliminacja sprzężenia cewek połączonych zaciskami jednoimiennymi.
Eliminacja jednoimiennych sprzężeń magnetycznych.
Podobnie w przypadku trójnika znajdującego się po prawej stronie możemy znaleźć równoważny trójnik pozbawiony sprzężeń magnetycznych. W tym wypadku prąd zacisku pierwszego i drugiego muszą być oznaczone przeciwnie (jeden musi wpływać a drugi wypływać z zacisków).

Eliminacja sprzężenia cewek połączonych zaciskami różnoimiennymi.
Eliminacja różnoimiennych sprzężeń magnetycznych.