BŁAGARODJE

Jc.dzziaa
Trzecia w nocy. Konny policjant na rogu. Tkwi . Boi się. Boi się, że kropelki deszczu wlecą mu za kark z pickelhauby. Ma szalik ciotką oczko po oczku wytworzony. Ceni go.
Siodło wgniotło mu się, a reumatyzm dręczy przemoczone już pałąki nóg.
 Obserwuję go czasem z okna mojego pokoju, paląc tanie cygarko. Obok mam całą baterię drogich ,o kolonialnych kolorowych paseczkach i z przemytu, i od Koziełkowów, i od Niusi w dowód sympatii. Deszcz uspakaja mnie. Znowu ten sen. Całkiem słoneczny poranek a ja klęczący przed okrągłym stolikiem z białą grubą serwetą i serwisem porcelany ruskich Kuzniecowów, farfurnia ta jasnozielone porcelany wytwarzała. Między filiżankami na stole nogi rosną do nieba . A to stoi oficer jakiś . A ja z klęczek do niego błagalnym głosem: Tak toczno, waszyje błagarodije! Już deszcz do filiżanek zaczął padać. Herbatę wypiłem z jednej i ja na stole stoję w białej, nocnej koszuli a oficer spod stolika salutuje: Tak toczno waszyje dostoinstwo! I budzę się wtedy, i orderów szukam, i jest trzecia w nocy. Nie wiem , czy to dobry sen. Coś do mnie mówi szeptem . Ale dlaczego w takim języku? Siedzę więc i patrzę na konnego.
Stoi tu od miesiąca. Może to jego myśli? Może od miesięcy sen zaklęty w kroplach deszczu drąży umysły śpiących okolicznych? Przejąłem się politzmeistrem i jego podagrą?
Palę cygarko owinięty w koc i gęsty dym a on moknie. Taka służba.
Tak chciałoby się gdzieś daleko, za morze, za góry.









:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS090