Jd.jz.dzziaa
CZEKANIE

     W malignie zapomnień ponad nami ich wstęgowanych imionami pełzną białe glisty.
Żują nasze myśli. Padliną codzienność przetrawia kot idący nad płomieniem. Jest czarny i smutne jego oblicze zwraca w stronę piekieł. Nie dziś, nie jutro, wody wszystkich mgieł zatęchłą ideą nas zmuszą do oddechu, do pół życia na łąkach drganiem się dusza upaja. Odchodzą cielce śmierdzące i łyse. Trupy ich legną w bajorach i bagnach. Groźbami zdrady cierpień i miłości nieuchronności przemijania łączenia zjawy z pól. Gonitwę dusz rozpocznie mrok. Gdzie są granice przebaczania? Isztar powiedz mi! Gdzie serce? Gdzie kochaliśmy ? Czy chcemy to unieść poza światy stęchłe, zwiędłymi kwiaty wyuzdanych gróźb i ranionymi torsami trwając nieruchomi milcząco sklejonymi oczodołami, obrzydłym spojrzeniem kota spoza snów przybywa do nas tym wzrokiem. Usta nam krwią napełnia a mowę językiem pęcznieje. Spalenizną dotyka i mdli. Mdłości wzburzają. Długie są minuty. Długie palce Pretekineterów i ich paznokcie. Torsje powtarzają odruch wymiotny. To świat w całym swoim pięknie pozwala ci oddychać od nieskończoności do wieczności. Zamknięte wszystkie wrota. Ciemnośc ogarnia dusze zgarbione, lecące bez kierunku. Bez nadziei.






>
:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS127