PAŃSTWO.

Samoregulujące się państwo to istota algorytmiczna. Najgorszym rozwiązaniem jest demokracja ostracyzmowa. To ciche i tajne objawianie życzeń przez Greków w małych i skłóconych często ze sobą miast państw w antycznej Grecji. Ludzie ci poprzez intrygi i moc plotki dochodzili do prawdy i swój pogląd pisali na ostrakusach , czyli skorupach pozostałych po ostatniej pijackiej kłótni. Lecz nie to jest ważne. Ważne jest ,że nie rozum ale grupowe przekonanie miało rozstrzygający ruch na losy takiej zbiorowości. Wiemy teraz, że kultura greckich demokracji uległa imperatywowi rzymskiemu, a wcześniej miała dużo problemów z innymi potęgami. Demokracja w wydaniu greckim jest mitem sprawiedliwości. Przeżyła się i nie popełnijmy nigdy tego błędu. Gdzie znajdziemy dzisiaj taki duży śmietnik ze skorupami?

Oprócz tego Hellenowie mieli na każdej górze ustawione święte drumle, to takie harfy, które dręczone przez wiatr wydawały niskie przyjemne tony rzeźwiące umysł spokojnych pastuchów i ich żon Hellen. Dzisiaj drumle prztyka się do żuchw chcąc drganiem przeniesionych na szczęki dźwięków zagłuszyć umysł i natręctwo nieuporządkowanych myśli.

Nieruchome krzewy oliwek i lentyszki dopełniły klęski. Zawsze można sobie na znak pokoju gałązkę oliwną lub laur na głowę. Ale czy to zastąpi zwycięstwo? Nigdy!

 Najszybsze zawsze są dyktatury absolutne. Trudno jednak znaleźć mądrego tyrana. Tyran głupi przynajmniej chce kiedyś odejść ale jeszcze szybciej inni go zabijają.
Najgorsze jest to, że panowanie pewnych ludzi lub, co gorsza ,idei, wytyczone jest długością życia ludzkiego i możnością czerpania z owoców władzy.
Po cóż dziadkowi jechać na pokazy kankana, kiedy nie może zadupczyć. Nie może już nic skorzystać z władzy ani zużyć dorobku, i marzeń młodości skonsumować.

Kończą się wtedy jego chęci i motor napędzający inwencję działania więdnie.
Uczepieni władzy staruchowie są najgorszym chwastem na mózgu państwa.
Z powodu ich zasług i orderów nie łatwo się ich pozbyć.
Często chcąc udowodnić sobie ,że panują nad śmiercią i żyją długo uśmiercając bezwzględnie młodzież. Syty nie zrozumie głodnego a stary młodego.

Ponieważ każde pokolenie musi sprzeciwiać się poprzedniemu, aby postęp i rozwój miał się dziać, więc dla dziadków trzęsących władzą potrzebni są najmłodsi wnukowie aby ustabilizowali dygocące ręce władzy, jednym ruchem położyli je zdecydowanie na ster, a jako co drugie pokolenie zgadzać się będą z dziadkami krytykując razem z nimi ojców.

To jedyne pokojowe połączenie tyraństwa. Gdy dziadek to uzna i wykorzysta, ma szansę przeżyć. Musi stanąć w cieniu jak czarownik tuż za wodzem, jak księgowy , tuż za dyrektorem. I czasem nie ponosząc odpowiedzialności lepiej steruje i rządzi , niż gdy był na świeczniku i po omacku poruszał się oślepiony jupiterami i zastraszony paragrafem i opinią. Nabierając dystansu poszerza horyzont i wreszcie po latach odzyskuje wzrok. Wnuk ma jeszcze motorek w dupie, co mu każe agresywnie usunąć wrogów. Dostrzega też nowe idee i mody, których nie rozumie dziad.
Nowy świat wymaga nowego porządku, ale nowy porządek nie istnieje, a tylko jest nowymi słowami wykrztuszany. Lepiej aby nie od razu nagle i dla wszystkich był zrozumiały. To tak jak z parówkami Churchilla.

 
SPRZĘŻENIE DODATNIO ZWROTNE to jest samoregulujący się mechanizm, tak ustawiony aby za pomocą odpowiednich algorytmów lub bezpieczników sam przestawiał w zwrotnice kierując chciane działanie we właściwym kierunku dobierając mu odpowiednią prędkość działania. Apage satanas powiedz albo lepiej. Pomnij na glinę, która twoją matką. O słodka Isztar, kochanko mojego ciała !

 Słowem samokontrolujący się algorytm.
Co może być przykładem takiego mechanizmu? Przykładem jest małe urządzenie na lokomotywie lub maszynie parowej w postaci wentyla samoregulującego ciśnienie pary. Każdy je widział. Na wentylu umieszczone jest obrotowo kręcące się pod wpływem wydostającej się pary śmigiełko a właściwie pantograf z umieszczonymi na końcach kulkami metalowymi. Działa to tak. Im większa siła wydostającej się pary tym większa szybkość obracających się wraz z pantografem kulek. Wraz ze wzrostem prędkości kulek rośnie siła odśrodkowa powodująca oddalanie się kulek centrycznie a tym samym rozciąganie pantografu, na końcach którego zamieszczone są te kulki. (kulki ciągną pantograf chcąc opuścić „orbitę”) . Ponieważ pantograf zmienia kształt, tzn. wyciąga się, jego ramiona zamykają wentyl powodując zmniejszenie przepływu pary a tym samym zmniejszają też prędkość obrotową mechanizmu z kulkami. W ten sposób mechanizm ten sam reguluje wypływ pary raz zwiększając, to znów zmniejszając otwór w wentylu. To jest sprzężenie zwrotne dodatnie.
Innym przykładem dodatniego sprzężenia zwrotnego jest samoregulujące się stężenie potasu w komórce. Podobnie cykl Krebsa pokazuje wiele mechanizmów samoregulacji umożliwiających pozytywne , korzystne dla gospodarki komórki

Może istnieć też sprzężenie zwrotne ujemne, czyli takie , które nazywamy ujemnym efektem jojo. Przykłady typu im gorzej, tym coraz gorzej są mnogie. Np. ocieplenie klimatu i dziury ozonowe. Opowieść o pijaku z Małego Księcia, że pije, bo się wstydzi tego, że pije. Koniunkturalna inflacja. Migracja ze wsi do miast , a z miast na peryferie lub całkiem na ferie, spirala zbrojeń, korekta giełdy. To najczęstsze z popularyzowanych.
 
I nie wystarczy wyobrazić sobie sinusoidy, którą karmią nas analitycy. Tu nie chodzi o antyklinę i synklinę ani o punkt przesilenia. Stymulacje te determinują się zwrotnie i algorytm jest mniej lub bardziej ukrytym procesem samosterującym się i co najważniejsze: samouzupełniającym się o nowe korelacje.

Trzeba wyobrazić sobie, że tego procesu nie pisze żaden człowiek. I to jest najważniejsze!

Jeśli jakakolwiek forma rządów, np. forma demokracji, ma sprawnie działać, należy zdać sobie sprawę z istnienia takich sprzężeń i spróbować podłączyć wyborców, lub ludzi decydujących o czymkolwiek w takim państwie, do takiego algorytmu na zasadzie determinanty ilościowej , w przypadku ostracyzmu, lub jakościowej w przypadku piramidowej struktury ważności ludzi.
 

W państwie budżet powinien być rozporządzany wg takiego algorytmu sprzężenia zwrotnego, który stymuluje odpowiednie przydziały na badania naukowe, wojsko , szkolnictwo, zdrowie, gospodarkę, finanse dla ludności.

Demokracja tu się nie sprawdza, gdyż najpierw każdy demokrata przyznaje sobie dużo dóbr a potem głosuje ile czasu przeznaczyć na rozpatrywanie innych problemów o ile w ogóle. Mrówki ciągną kamień ze wszystkich stron i demokracja posuwa kamień w stronę największej ilości ciągnących mrówek, zgniatając je przy okazji.
Innym przykładem demokracji jest kupa. Po prostu kupa smakuje najlepiej, gdyż 8 miliardów much nie może się mylić.
Czyli demokracja swoim głosowaniem zabija avantgardę. Bo ją z definicji odrzuca.
Przecież awangardą nie jest 8 miliardów much, tylko ta jedna co na kwiatku słodki nektar spija. A inne też by chciały , ale lecą tam gdzie reszta kolegów.
I to jest problem.

Jak dawali Madagaskar , to trzeba było brać a nie głosować.
No tak, ale nie da się tam dojechać konno. Ani szabelką machać, bo daleko, a koledzy nie podziwiają. Dziś lecimy objąć w posiadanie Saturn, ale tam się nie da jeździć konno ani mieczami świetlnymi machać. Więc po co?
I na cholerę nam saturiańska służba zdrowia, której nie da się kontrolować przez teleskop? Czarne szaty nie zmącą kurzu na podwórcach . Tusz wyparuje z pieczęci.



Jednak to nie ludzie powinni zgadywać i kłócić się o ilości procentów i wysokości stóp procentowych, choć pewnie zawsze tak będzie, bo znajdują w tym morderczą przyjemność, nie bacząc na straty państwowe. Lecz ludzie powinni stworzyć algorytmy i determinacje symulujące kiedy i w jakich warunkach część funduszy lub działań państwa przesuwa się w jakim kierunku. Czyli ludzie powinni wypracować mechanizmy decydowania co jest na jakim stopniu ważności w państwie.
Nie może być tak, aby to zawsze było regulowane za pomocą naczyń limfatycznego systemu państwa , jak można nazwać opozycję, w porównaniu do układu krwionośnego , jak należy w tym przykładzie nazwać ugrupowania rządzące.
W przypadku , gdy opozycja jest zawsze świeża co do myślenia i rozwojowa co do propozycji dla dobra państwa, okazuje się zawsze, że strata czasu jest zbyt niebezpieczna dla istnienia państwa. Dopiero gdy rządząca grupa koalicjantów jest faktycznie awangardowo myślącą lokomotywą kraju, a opozycja jet konserwatywna , można z pewnością mówić o dobrobycie państwa i słuszności rządów.

Jednak niezależnie od siebie opozycje i grupy akurat rządzące chcą tego samego.
Tracą dużo czasu na przestawienie państwa na inny kierunek, który akurat wtedy powinien nastąpić. Gabinety ministrów promieniują na pracujących w niej urzędników powodując u nich już po kilku tygodniach specjalny rodzaj ślepoty i głuchoty.
Co niektóre stołki powodują hemoroidy a jeszcze inne objawy zdziecinnienia niedawno jeszcze poważnego opozycjonisty. A jeśli dziewczynie przybędzie lat, a ludzie zapomną piosenki? No co z tego? Ludzie często tak mówią.

Jest czas, gdy w państwie potrzebny jest imperatyw wojskowy. Jest ten czas gdy po dekadenckich sielankowych rządach gospodarka potrzebuje nowych wynalazków i wyzwań naukowych. Potrzebny jest jakiś Edison, co podrzuci Gospodarce problem elektryfikacji , zmieniając realia przemysłu naftowego i producentów lodu w blokach.

Potrzebna jest kolej żelazna, lub komputer, które na chwilę odświeżą relacje gospodarcze i stworzą nowe możliwości , podobnie jak po pomarańczowych sweterkach moda nakazuje nam nagle kupować bezbarwne ciuchy i czarne skarpety.

Nie da się ciągle tymi samymi cegłami budować następnych piramid, bo każda kolejna będzie coraz mniejsza.
Nie da się też awansować coraz to nowych sierżantów, bo w końcu oni zaczynają rządzić krajem. Dlatego po wieku złotym następuje wiek srebrny , a po srebrnym ołowiany i tak dalej, i coraz gorzej.
Etyka zamienia się na etykietę, a etykieta w etykietki.
W końcu i one zamieniają się w anonimowość kodów paskowych.
I tortilllla prosto z grillla , tam gorillla ma tamtam.
Poczujesz rozkwit objętości na swojej głowie.
Co to za objętość,,,,,, nie ma znaczenia.
Tańcz flamenco , śpiewaj cienko i kanarkom ziarno syp.
Mimo naszych win, mimo pewności siebie nieuzasadnionych wcale, mimo lat bruzdami na czole naczelnych, mimo przetykanych złotą nicią gwiazdek na pagonach, i tak dalej ....

No dobrze, a gdzie i jak robi się politykę? Czy jak twierdził Churchill, ludzie nie powinni wiedzieć jak robi się politykę i z czego robi się parówki?
Jeśli miał rację, to przecież ma się to nijak do demokracji XXI wieku i do XXII wieku.
A może tyle nie przetrwa. No, ta demokracja nie przetrwa?
Jacy ludzie ją robią, a może uprawiają na poletkach kariery? Też błąd, bo tylko sierżanci mają poletka. Są też starzy wyjadacze i złodzieje. I ci właśnie okazują się prawdziwymi patriotami. Tak, tak, bo oni nakradłszy już wystarczająco, chcą za wszelką cenę usankcjonować prawnie i zamrozić, na najlepszych dla siebie warunkach, ten stan rzeczy. Ponieważ nakradli na tyle dużo, że starczy nie tylko dla nich ale i dla ich potomków, starają się utrwalić status osiągnięty, za wszelką cenę. Nawet za cenę własnego życia, bo zawsze byli odważni, bo zawsze byli pracowici i kochali swe dzieci, i ich dzieci. Tacy złodzieje to prawdziwi patrioci. Są też patriotami tacy, co nie kradli, ale oni nie byli wczoraj odważni, ani jutro nie będą tak odważni, jak próbowali wczoraj. Płuczą usta przed czytaniem po cichu. Nabierają wody w usta, gdy chodzi o sprzedaż starych krzeseł i lukratywny wynajem foteli. Graty i persony non grata to stare zacinające się płyty gramofonowe. I tuba jest też ta sama. Udaje kwiat a jest lejkiem. I wszystko jąkając powtarza się od nowa co kilka obrotów.
Czy tacy są politycy? Wędzonka!
Są jeszcze wrogowie polityczni. Ci są niezbędnym motorem obronno-zaczepnym i prawdziwym perpetuum mobile owej parówki.
No a co jest, gdy nie ma w państwie ludzi, którzy myślą o przekazaniu fortuny potomkom , i zabezpieczeniu ich spokojnego wzrostu za murami obronnymi państwa? Zatańcz, nie przesadź? Nie ma wtedy państwa i nie będzie tak długo, aż pojawią się patrioci. Naród można wyżywić jedna książką, lub tradycją, ale państwo potrzebuje przynajmniej pięciu koszy ryb dla cudu i dwustu tysięcy koszy ryb ukrytych pokątnie przez patriotów dla dopełnienia całości.
To prosta definicja państwa. Definicja funkcjogenna.
Patrioci wymyślili tez liczbę zwaną tysiącpięćsetstodziewięćset i do dziś jest ona bardzo pomocna w ich rachunkach. I zus co obciąga nam laskę na starość pokostem pod kolor trumny.
Ale nawet bastylia padła i po cegiełce rozebrali ją wściekłością napełnieni.
Gdy kamień owinięty w papier wleci przez okno na nożyce, które się odezwą, będzie to koniec zgadywanki zusowskiej. Przyjdzie czas rozliczenia.

A gdzie kreatywność, umiejętność zarządzaniem czasem, asertywność, umiejętność negocjacji, mózgiem przetwarzanie milionów impulsów, akommodacja i kompatybilność, ekspresyjność wyrazu i definiowalność samoświadomości behavioralnej i interspołecznej?
 
Muflada to znak na niebie.
Bąbelki rozchodzą sie po języku. Matahari ostrzy szyfry. Oraz ponad 90 osób, którym sprzyjał los. I nie przestał.
La donna velata. Czyli zawoalowana dama i nie wiadomo po co taka tajemnicza.
Czy to wyrzuty sumienia ? Czy to surrealistyczny sarkazm z miasta Fares?
A może z Piombino lub Portoferajo? Fortuna na kołach , czy koło fortuny?
Również ilość i jakość administratorów wszelkiej rangi powinna być determinowana takim algorytmem. Ich przydatność i zasadność istnienia stanowisk również.

W dzisiejszych systemach państwowych ilość urzędników generuje się wg ujemnego sprzężenia zwrotnego co powoduje geometrycznie szybki wzrost liczby niepotrzebnych urzędników , którzy sami stwarzają problemy. Według niektórych czarnoksiężników każdy urzędnik musi mieć przynajmniej dwóch podwładnych. Oni kłócą się między sobą i konkurują czekając na wyróżnienie szefa odchodzącego na emeryturę. Czekając na jego stołek. Gdyby podwładny był tylko jeden , walczyłby z przełożonym wytykając mu jego błędy, chcąc jego stołka i udowadniając, że przełożony nie daje sobie sam rady i jest zastępowalny.
Mając dwóch podwładnych przełożony manipuluje informacjami otrzymywanymi od nich, z których każdy widzi tylko część problemu, a całość zagadnienia obejmuje tylko ich szef, więc jest niepodważalna jego pozycja, jako kogoś kto kompiluje rozwiązanie z nadesłanych mu przez podwładnych częściowych informacji. Jest niezbędny.
Z czasem i każdy z podwładnych chętnie wygeneruje swoich dwóch podwładnych. Przynajmniej dwóch.
Zaczyna się przepływ informacji między tymi wszystkimi ludźmi . Przypominają sobie zabawę z dzieciństwa zwaną głuchym telefonem. I stosują ją.
Jednak w wypadku błędów nie spadają ich głowy a tylko głowy petentów ,których sprawy zostały źle załatwione. Różne systemy mają temu zapobiegać. Ale nawet łapówkarskie przyspieszenia spraw niewiele zmieniają jako całokształt skuteczności działania głuchych telefonów i wygodnego biurczenia urzedniów.
Biurczenie jest co prawda odwrotnością bzykania, no ale człowiek, kiedyś musi wypocząć. A ciągłe bzykanie wykańcza.
Najskuteczniej poluje się na głodzie. Jak twierdzą gepardy i nietoperze o niesławie wampirów. Najlepiej i najszybciej. Gepard nie biurczy, a nietoperz nie bzyka , gdy polują.
A taki cham, to biurczy, nie bzyka i nie poluje. No to po co ma żyć?
Utajone bogate życie wewnętrzne w postaci tasiemca sprawia mu powód do biurczenia nagminnego i w stressie. Oto jego życie i troska. O odwadze nie ma mowy.


Czy kiedy traci się wzrok, całe życie przelatuje przed oczami? Każdy polityk ma przynajmniej jedno oko , bo to bardzo dyplomatycznie.


Danaro è santia,
meta dalla metá.
 
To definicja mentalna państwa. To też prosta definicja państwa każdego.
Niech se będzie w języku Macchiavellego. To on chciał zawsze jednoczyć i wzmacniać. Ciekawe czy był patriotą? Komensalem?

Ramora to ryba, która podróżuje przyssana do rekina, i żywi się resztkami jego uczty.
To jest istota państwa.





>
:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS115