Amadiya w irackim Kurdystanie to jedno z tych miast, których historia jest tak długa, że aż niewiarygodna.
Szacuje się, że tysiące lat temu w tym miejscu istniała stabilna osada, część Imperium Asyryjskiego. Mówi się również, że jest to miejsce narodzin Trzech Mędrców, biblijnych Mędrców, którzy pielgrzymowali do Betlejem, aby przynieść prezenty Jezusowi po jego narodzinach.
Kilka wieków i imperiów później Amadiya została podbita przez Arabów, a w VII wieku władcą Amadiya (lub Amedi w języku kurdyjskim) zaczął być pasza. Dopiero wieki później, w Emiracie Bahdinan (1376-1843), Amadiya stała się znana jako miejsce, w którym muzułmanie, chrześcijanie i Żydzi mogli żyć obok siebie w pokoju. W tym czasie zbudowano również Bramę Bahdinan.
Usytuowana na zachodnich zboczach Amadiya łukowata kamienna brama była niegdyś jedynym wejściem do ufortyfikowanego miasta. Duże, kręte kamienne schody prowadzą przez bramę o szerokości 13 stóp, na której znajdują się cztery rzeźby przedstawiające osoby o niejasnej tożsamości. Niektórzy historycy uważają, że mogli to być królowie Partów z III wieku, co sugeruje, że wejście to było używane przez kilka stuleci przed wybudowaniem bramy. Łuk jest ozdobiony wizerunkiem słońca, powracającym symbolem w architekturze kurdyjskiej, otoczonym sznurem z czterema węzłami, reprezentującym geopolityczne znaczenie starożytnego miasta.







Amadiya in Iraqi Kurdistan is one of those cities whose history is so long that it is unbelievable.
It is estimated that thousands of years ago there was a stable settlement here, part of the Assyrian Empire. It is also said to be the birthplace of the Three Wise Men, the biblical Wise Men who made a pilgrimage to Bethlehem to bring gifts to Jesus after his birth.
Centuries and empires later, Amadiya was conquered by the Arabs, and in the 7th century Pasha became the ruler of Amadiya (or Amedi in Kurdish). Only centuries later, in the Emirate of Bahdinan (1376-1843), Amadiya became known as a place where Muslims, Christians and Jews could live together in peace. The Bahdinan Gate was also built at that time.
Perched on the western slopes of Amadiya, the arched stone gate was once the only entrance to the fortified city. A large, winding stone staircase leads through a 13-foot wide gate which is lined with four sculptures of people of unclear identity. Some historians believe that these may have been the 3rd century Parthian kings, suggesting the entrance was used for several centuries before the gate was built. The arch is decorated with the image of the sun, a recurring symbol in Kurdish architecture, surrounded by a cord with four knots, representing the geopolitical importance of the ancient city.







Amadiya im irakischen Kurdistan ist eine dieser Städte, deren Geschichte so lang ist, dass es unglaublich ist.
Es wird geschätzt, dass es hier vor Tausenden von Jahren eine stabile Siedlung gab, die Teil des assyrischen Reiches war. Es soll auch der Geburtsort der Heiligen Drei Könige sein, der biblischen Weisen, die nach Bethlehem pilgerten, um Jesus nach seiner Geburt Geschenke zu bringen.
Jahrhunderte und Reiche später wurde Amadiya von den Arabern erobert und im 7. Jahrhundert wurde Pascha der Herrscher von Amadiya (oder Amedi auf Kurdisch). Erst Jahrhunderte später, im Emirat Bahdinan (1376-1843), wurde Amadiya als Ort bekannt, an dem Muslime, Christen und Juden in Frieden zusammenleben konnten. Zu dieser Zeit wurde auch das Bahdinan-Tor gebaut.
An den Westhängen von Amadiya gelegen, war das gewölbte Steintor einst der einzige Eingang zur befestigten Stadt. Eine große, gewundene Steintreppe führt durch ein 4 Meter breites Tor, das von vier Skulpturen von Menschen mit unklarer Identität gesäumt ist. Einige Historiker glauben, dass sie parthische Könige aus dem 3. Jahrhundert gewesen sein könnten, was darauf hindeutet, dass der Eingang mehrere Jahrhunderte lang benutzt wurde, bevor das Tor gebaut wurde. Der Bogen ist mit dem Bild der Sonne geschmückt, einem wiederkehrenden Symbol in der kurdischen Architektur, umgeben von einer Schnur mit vier Knoten, die die geopolitische Bedeutung der antiken Stadt repräsentiert.







Амадия в иракском Курдистане - один из тех городов, чья история настолько длинна, что в нее невозможно поверить.
Считается, что тысячи лет назад здесь было стабильное поселение, входившее в состав Ассирийской империи. Также говорят, что это место рождения Трех волхвов, библейских мудрецов, которые совершили паломничество в Вифлеем, чтобы принести дары Иисусу после его рождения.
Спустя столетия и империи, Амадия была завоевана арабами, а в 7 веке Паша стал правителем Амадии (или Амеди на курдском языке). Только столетия спустя, в эмирате Бахдинан (1376-1843), Амадия стала известна как место, где мусульмане, христиане и евреи могли жить вместе в мире. В то время были построены и Бахдинские ворота.
Каменные арочные ворота, расположенные на западных склонах Амадии, когда-то были единственным входом в укрепленный город. Большая извилистая каменная лестница ведет через ворота шириной 13 футов, вдоль которых расположены четыре скульптуры людей с неясной идентичностью. Некоторые историки полагают, что они могли быть парфянскими царями 3-го века, предполагая, что вход использовался в течение нескольких столетий до того, как были построены ворота. Арка украшена изображением солнца, повторяющегося символа в курдской архитектуре, окруженного шнуром с четырьмя узлами, представляющим геополитическое значение древнего города.