Grupa 100 małych wysp na Pacyfiku, zjednoczonych w jedno duże miasto ze starożytnymi budynkami. Architektura tego miasta nie jest związana z innymi starożytnymi budynkami i nie jest znana współczesnym. Budynki i mury miasta zbudowane są z ogromnych bloków, bazaltowych kolumn i koralowców.
Mit miasta budowanego przez dwóch braci o magicznych mocach jest bardzo popularny wśród okolicznych mieszkańców.
I nie ma jeszcze innego logicznego założenia, jaka siła pomogła przenieść 2000 ton bazaltu. Starożytne kamienne miasto Nan Madol to wyjątkowy kompleks architektoniczny położony na sztucznym archipelagu w Mikronezji. Budowa miasta rozpoczęła się w VIII wieku w pobliżu małej wulkanicznej wyspy Pohnpei: wtedy na 92 wyspach połączonych systemem sztucznych kanałów powstały mury fortecy o wysokości do 8 metrów i drewniane chaty, które nie przetrwały do dziś.
Okres rozkwitu Nan-Madol przypadł na okres od XIII do XV wieku - panowania dynastii Saudelaire. Wtedy ludność miasta nie przekraczała tysiąca osób. Budowa kompleksu opartego na rafach koralowych trwała kilka stuleci. Do budowy ścian i budynków wykorzystano monolity bazaltowe o masie do 50 ton. Budowano tu mauzolea, skwery, pałace, świątynie, grobowce, budynki użyteczności publicznej, a nawet więzienie. W Nan-Madol nie było źródeł świeżej wody ani pożywienia: wszystko, co potrzebne, zostało przywiezione z wyspy Pohnpei łodzią kanałami.
Nigdy nie prowadzono tu prac konserwatorskich i nie są planowane na kilka następnych lat.