W całej historii Cuzco najpierw kronikarze, a następnie etnohistorycy wspominali, że Cuzco kryje się za rozległą siecią tuneli

Chincanakuna lub po prostu chincanas, co oznacza „miejsce, w którym można się zgubić”.
Ludzie określali to miejsce jako "pępek świata". Mówi się, że służyły one łączeniu ludzi z ogromnym terytorium Imperium Inków, znanym jako Tawantinsuyo.
Legenda, stanowi dziś część naszych ustnych tradycji, które są przekazywane z pokolenia na pokolenie. Znajdują się dwa wejścia do tuneli. Jedno jest duże, a drugie małe.
Według legendy grupa młodych mężczyzn weszła do dużej chincana, która znajduje się w pobliżu skalnej zjeżdżalni przed masywnymi murami Saqsayhuaman. Zabrali ze sobą linę, której wszyscy się trzymali i powoli rozwijały ją, aby się nie zgubić. W miarę jak szli dalej i dalej w głąb tunelu, wszystko stawało się coraz ciemniejsze, aż nadeszła chwila, w której nie mogli się już słyszeć. Nikt nie wie, jak doszło do puszczenia liny, ale tak się stało.
Ponadto nikt nie wie, co się stało ze wszystkimi, z wyjątkiem jednego. Wszyscy oprócz niego zniknęli w ziemi. Wydostał się.
Mówią, że kiedy spacerował w tunelu w absolutnej ciemności, próbując znaleźć wyjście, nagle natknął się na bardzo jasne światło, które oświetliło tunel. W tym świetle pojawił się Inka w całej swojej szacie otoczony ciężkimi przedmiotami z litego złota.
Inka spojrzał na niego i powiedział w keczua „ lloqsiy , lloqsiy ” co oznacza „wyjdź, wynoś się”. Bardzo przestraszony, złapał przedmiot i uciekł. Jakoś znalazł wyjście, ale wyszedł przez Qoricancha, Świątynię Słońca, zamiast tego, gdzie wszedł. Jego ubranie było podarte jak szmata i zrobił się bardzo stary. Ale w dłoniach trzymał złoty kłos kukurydzy. To było tak, jakby podróżował w czasie. Rzeczywiście, minęło wiele lat, odkąd wszedł do tunelu. Każdy, kto go widział, był bardzo zdziwiony, a szczególnie zdumiony kłosem zboża wykonanym z litego złota.
Tajemnica nigdy nie została wyjaśniona, a kilka dni później mężczyzna zmarł. Ale jego doświadczenie w chincanie stało się częścią ustnej historii.
Była to najważniejsza świątynia czasów Inków, centrum wszechświata. Na szczycie tej świątyni hiszpański zakon dominikanów wzniósł swoją świątynię i klasztor.
Przeprowadzono wiele badań nad tą historią, ale z jakiegoś powodu badania nigdy nie zostały zakończone i nakazano zaplombowanie wejścia do tunelu. Tylko kilka osób nadal dokładnie wie, gdzie się znajduje. Zostało zapomniane, chociaż historia o nim nie.