„W holenderskim folklorze są duchy żeńskie, o których mówiono, że mieszkają w starych kurhanach i które nazywane są Witte Wieven lub Białymi Kobietami. W XVII wieku miejscowi często składali ofiary do Witte Wieven, prosząc o „uzdrawiającą pomoc przy porodzie, wiedzę na przyszłość i pomoc w odnalezieniu zagubionych kosztowności. Te właśnie rzeczy były wielokrotnie wymieniane jako działalność czarownic przez całe średniowiecze”.
Biel od dawna kojarzona jest z boginią, nimfami i królowymi wróżek. Od przedstawień ich białej odzieży, bladej skóry do białego konia, który był ich nagrodą tak były przedstawiane. Jako kolor śniegu, biały reprezentuje również zimę i bóstwa takie jak Cailleach i Holda. JC Cooper wyjaśnia, jak w małżeństwie biel „symbolizuje śmierć w starym życiu i narodziny w nowym, podczas gdy w śmierci reprezentuje narodziny w nowym życiu poza nim. Kobieta ubrana w białą szatę również kojarzy się z miłością, życiem i śmiercią, jak w przypadku delfickiej Afrodyty Grobowców, skandynawskiej Freyji czy Frigga i teutońskiej Hel/Freyi, „ukochanej” bogini śmierci”. Katharine Briggs napisała o tym, że „Silkies z północnej Anglii nosiły na ogół lśniący biały jedwab, a białe damy z Wyspy Man nosiły białą satynę.
Grafika: Witte Wieven autorstwa Marthe Jonkers
https://www.amberofthesea.uk/