Jednorożec jest podstawowym przykładem złożonej symboliki bestiariusza, a także jego wpływu na wyobraźnię średniowieczną i nowożytną.
Jednorożec został opisany w tekście bestiariusza jako dzika, nieposkromiona bestia, którą mogła schwytać tylko dziewica w lesie. Po spotkaniu z dziewicą jednorożec kładł głowę na jej kolanach, czyniąc jego podatnego na atak myśliwych.
Jednak w bestiariuszu pojawienie się i schwytanie jednorożca to tylko połowa historii. Jednorożec symbolizował także Wcielenie, moment poczęcia Chrystusa w łonie Maryi Dziewicy, czyniąc go człowiekiem i podatnym na śmierć. Na zdjęciu pokazanym poniżej bestia spoczywa na kolanach dziewczyny siedzącej przed drzewem, podczas gdy myśliwy po prawej stronie wbija zwierzęciu włócznie w bok. Jednorożec symbolizuje Chrystusa, a dziewica jego matkę Maryję Dziewicę, a zabicie stworzenia służy jako alegoria śmierci Chrystusa.
Dzięki skłonności do dziewic jednorożec stał się także tematem opowieści o romansach i rycerstwie, przekształcając się z symbolu religijnego w godło miłości dworskiej.
Zdjęcie: Jednorożec (detal) z Bestiariusza Ashmole , ok. 1210–20, nieznany iluminator, wyprodukowany w Anglii. Pergamin, 10 7/8 × 7 3/16 cala (Biblioteki Bodleian, Uniwersytet Oksfordzki, Pani Ashmole 1511, k. 14v)