Mitologia sumeryjska.
„Na jego imię bogowie drżą i trzęsą się w odwrocie. Asaruludu to imię jego, które Anu, jego ojciec, ogłosił za niego. On jest naprawdę światłem bogów, potężnym przywódcą, który jako bóstwa chroniące boga i ląd, w zaciętej pojedynczej walce ocalił nasze odwroty w nieszczęściu. Asaruludu, po drugie, nazwali Namtillaku, boga, który utrzymuje życie, który przywrócił utraconych bogów, jak własne stworzenie; Pan, który ożywia martwych bogów swoim czystym inkantacja, która niszczy krnąbrnych wrogów. Chwalmy jego waleczność! Asaruludu, którego imię było po trzecie zwane Namru, lśniący bóg, który oświetla nasze drogi. " -od Enuma Elisha.
Ksiega Rodzaju z Biblii
„Wtedy Pan Bóg rzekł:‚ Oto człowiek stał się podobny do jednego z nas, znając dobro i zło, a teraz może wyciągnąć rękę i wziąć z drzewa życia, jeść i żyć wiecznie '- Dlatego Pan Bóg wysłał go z ogrodu Eden, aby uprawiał ziemię, z której został wzięty. Wypędził człowieka, a na wschód od ogrodu Eden umieścił cherubiny i miecz płonący i zwrócony do strzeżcie drogi do drzewa życia. " z Rodzaju 3: 22-24 NRSV.
W mitologiach naszego świata jest kilka wzmianek o płonących mieczach. Pierwsza pochodzi z mitologii sumeryjskiej i babilońskiej. Bóg Asaruludu miał nosić płonący miecz, który oświetlał ścieżki bogów. Został zsynchronizowany z Mardukiem, najwyższym bogiem w historii stworzenia w Enuma Elish. Archeologiczne dowody wskazują, że był on często wykorzystywany w rytualnych zaklęciach i egzorcyzmach.
Drugi to cheruby strzegące drzewa życia w Edenie przed Adamem i Ewą. W niektórych tradycjach to archanioł Uriel dzierżący płonący miecz i strzegący bramy. Zgodnie z prawosławną tradycją, po zmartwychwstaniu Jezusa, strażnik i miecz zostały zdjeci z wejścia do Edenu, pozwalając ludziom ponownie wejść do Raju.
occultis mysterium