ABRAXAS.
W starożytnym systemie numerologii liczba odpowiadająca Abraxasowi wynosi 365. Dlatego ta boskość reprezentuje 365 eonów lub wielkie duchowe cykle, które razem tworzą naturę Najwyższego Ojca. Naturalnym fizycznym symbolem źródła duchowego światła jest widzialne słońce, źródło światła fizycznego. Dlatego Abraxas jest bogiem słońca.
Samo bóstwo jest stworzeniem złożonym z głową koguta, ciałem człowieka i nogami zakończonymi wężami. Ten gnostycki panteon reprezentuje najwyższą zasadę wyrażającą 5 atrybutów lub emanacji. Głowa koguta oznacza Phronesis, przewidywanie lub czujność. Dwa ramiona trzymające bicz i tarczę to Dynamis i Sophia, moc i mądrość. Dwa węże tworzące nogi to Nous i Logos, mądrość i zrozumienie, dzięki którym postać jest wspierana. Ciało ludzkie jest mistyczną wskazówką, że wszystkie te siły zostaną ujawnione lub udoskonalone w człowieku.
Według dr J. Bellermanna, egipscy gnostycy z pierwszych trzech wieków wysoko cenili postać Abraxasa. Kiedyś symbolizowali zarówno nauczyciela, jak i nauczanie, jako przedmiot ich transcendentalnych badań i mistycznych spekulacji. Sygnały były znakami i symbolami przepustek wśród wtajemniczonych bractw, dzięki którym rozpoznawali się nawzajem i uzyskiwali wstęp na swoje zgromadzenia. Abraxas był także amuletem przeciwko złu i talizmanem mocy. Ponadto służyło praktycznemu celowi pieczęci, którą można było umieszczać na dokumentach.