Walczące osły hybrydowe.
Starożytni Sumerowie w czasie istnienia Mezopotamii wychowali walczące osły hybrydowe. Odpowiednie wnioski wyciągnięto na podstawie wyników badań francuskich naukowców reprezentujących Instytut Jacquesa Monoda.
W ramach swojej pracy jej autorzy dokładnie przestudiowali teksty i obrazy, których wiek sięga około 4500 lat. Według podanych tam informacji przedstawiciele elity w Mezopotamii używali pewnego rodzaju „wierzchowców”. Przez długi czas nie można było zrozumieć, o jakich przedstawicielach fauny mówimy, ponieważ proces udomowienia koni rozwinął się nieco później. Czasami znaki mówiły o „kunga”, było to elitarne zwierzę, za które płacili przyzwoite pieniądze.
Okiełznali takie „zwierzaki”, m.in. w składzie rydwanów wojennych. W ramach prac naukowcy zbadali genotyp tych zwierząt. Ich próbki zostały pozyskane podczas wykopalisk w miejscu pochówku Umm el-Marr w Syrii. DNA porównano ze współczesnymi próbkami i starożytnymi materiałami pobranymi od koni i osłów.
Okazało się, że Sumerowie korzystali z usług hybrydy - mieszanki kułana i osła domowego. Ze względu na krzyżowanie gatunków, mieszkańcy Mezopotamii chcieli uzyskać zwierzęta szybkie, silne, a jednocześnie łatwiejsze w zarządzaniu.