WIBRACJA DZWONKA
Jeśli pogoda w domu jest niesprzyjająca, jeśli pojawiają się inne problemy, kup dzwonek i zadzwoń nim: „ding-ding!”
Nasi przodkowie tak robili w każdym kraju świata.
Duchy choroby nie mogą znieść przenikliwego dźwięku dzwonka i wychodzą z domu. Dawno, dawno temu po wioskach grupy młodych chłopców i dziewcząt chodzili po ulicach, dzwoniąc dzwonkami, aby zapewnić ochronę. Starożytni kapłani nosili dzwonki na ubraniu. Już starożytni Słowianie przywiązywali dzwonki do kołyski dziecka, aby chronić maluchy przed złym okiem.
Uzdrowiciele zalecali dzwonienie dzwonkami podczas epidemii dżumy.
Gdy dziecko było bardzo przestraszone lub nie umiało dobrze wymawiać słów, dawali mu wodę do picia z dzwonka .
Nasi przodkowie wierzyli, że dźwięk dzwonów to życie, a całkowita cisza to śmierć. Czasami po śmierci właściciela stada krowom zdejmowano dzwonki i przez kilka dni zwierzęta pasły się spokojnie na znak żałoby.
Dzwonek wytwarza dźwięki, wibracje, rytmiczne drgania.
Dobrze jest mieć osobisty dzwonek, którego dźwięk raduje serce. Srebrnemu dzwonkowi przypisuje się szczególną moc, ale dzwonek ze szkła lub brązu również dobrze spełni swoje zadanie i jest dobrym talizmanem.
Broszki i kolczyki w kształcie dzwonków można nosić na spotkaniach z niezbyt miłymi ludźmi, a także na spotkaniach, na których trzeba umieć dobrze przemawiać i być przekonującym.
Wierzono również, że dzwonek może sam zacząć dzwonić, gdy podejdzie osoba o niskim nastroju... Jak mały osobisty obrońca.
Kiedy czujesz się smutny, samotny: zadzwoń.
Przywołaj swoich bliskich tym dźwiękiem i wyślij ochronę, tworząc nowe przepływy energii.