LODÓWKA Z OKRESU STAROŻYTNEGO - YAKCAL.
Budowle zwane Yakcal, powstały w okresie perskim około 400 r pne. Pomogły zachować żywność na palących perskich pustyniach.
Mogą osiągnąć wysokość około 18-20 m nad ziemią, przypominają gigantyczne kopuły.
Konstrukcje mają powierzchnię około 5000 metrów sześciennych pod ziemią, a ściany obszarów podziemnych są grubsze niż te naziemne. Grubości ścian błotnych mogą dochodzić do 2 m u podstawy.
Yakcal jest wykonana z wodoodpornej zaprawy o nazwie sarooj. Składająca się z określonych proporcji piasku, gliny, białek jaj, wapna, koziej sierści i popiołu zaprawa ta jest uważana za odporną na przenikanie ciepła i całkowicie wodoodporną. Materiał ten działa jako skuteczna izolacja przez cały rok.
Lód odgrywa najważniejszą rolę w funkcji chłodzenia. Zimą lód może być przenoszony z gór przez osły i układany na yakcal lub można go uzyskać zamrażając wodę pochodzącą z podziemnych tuneli zwanych Kehriz lub Qanat, które nocą łączą się z yakcal. Innym ważnym czynnikiem spełniającym funkcję chłodzenia jest cyrkulacja powietrza w budynku. Obieg powietrza zapewnia badgir. Działa jak komin, wyrzucając gorące powietrze z góry i zasysając zimne powietrze przez otwór w podstawie. Podobnie jak stosowany współcześnie klimatyzator.
Niektóre z tych konstrukcji, zostały zbudowane tysiące lat temu i nadal wydają się nietknięte.
secrets_of_historia Tarihin Sırları