K-Capture Generator.

The Solid State K-capture Generator is a computer controlled system that utilizes the "K-Capture" principle to create electrical energy.

K-capture has been known to give off tremendous amounts of energy but no one had discovered away to control the energy. The K-capture Generator does this and may prove to be one of the greatest source of energy discovered.

Unshielded, it does emit x-ray particles.

The prototype models (for manufacturing) were expected to produce a constant electrical current of at least 50kw and was predicted to handle surges and heavier loads of over 200kw for one to two hours before it heated up to a temperature that would automatically shut the power off. If this were to occur, there would be no harm sustained by the unit, but would have to be restarted when the unit's temperature lowers to approximately 60 F.

Most American homes average 5 to 7 kw per day. However, a 100% electrically powered house could have peak usage of up to 35kw. With normal power usage, 50kw could handle from three to ten homes, depending on size and peak demand. Very few small commercial operations would ever require more than 50kw to supply their needs, if more power is required an additional unit or units could be added. Each one would operate as a standby unit and supply the required power without losing power as each one began its operation.

One unit measures approximately 2' x 2' x 6' but can also be made smaller by using a different configuration when fitting the component parts together.

On a standard basis, the unit normally supplies 5kw of AC power and 45kw of DC power. This can be altered by the use of external inverters, transformers, etc.

It is estimated that under normal conditions that the fuel used will last over one million years. However, since it does use other non-moving components, it is expected to have malfunctions in such things as computer controls, diodes, capacitors, etc. When this occurs replacement would be required and the unit would have to be restarted.
Starting the unit requires 120 volts and 400 watts [@3.33 amps]. The power available is on an "as needed" basis and if all power was shut-off, there would be no harm to the unit.

The theory herein described is used as a power source by creating a radionuclide by K-capture.

The process to reach this goal is initiated by producing a high intensity ultra-violet burst to cause an irregular condition where the K electrons in lithium isotope-6, creates a condition where K-capture is possible.
The ultra-violet burst is produced with a nitrogen laser. It has been known for some time that a high voltage discharge and high current electric discharge in nitrogen gas will generate a pulse of coherent radiation at 3,371 angstroms. The laser action encounters an electron moving in the discharge, absorbing its energy. The encounter leaves the molecule in an unstable state. It usually falls to a state of lower energy by emitting a photon at 3,371 angstroms.

The photon may encounter other excited molecules causing them to emit their energy in lock step with the encountering photon. The resulting pulse of radiation has twice the energy of each photon. This is laser action.
The process continues as long as there are excited molecules along the path. The process soon stops because when a large number of molecules are excited, they wil1 begin to cascade at random to lower states of energy.
The numbers of molecules at lower 1evels build up rapidly, eventually exceeding those at upper levels and terminating the amplification.

The laser quickly turns itself off even though there are excited molecules left behind. The turn off time is fast, usually less than ten-nanoseconds.

Inducing laser action in nitrogen is dependent on constructing a mechanism that will instantaneously send a huge current of electrons at high voltage laterally through a column of the gas at a pressure of about 100 torr.
An appropriate switching mechanism that can handle tens of thousands of amperes within nanoseconds turns out to be quite simple both in principle and in construction.

No laser mirrors are needed, the optical gain of the rapid discharge is so large that the emission becomes super-radiant, that laser action takes place without an optical cavity.

Ultraviolet lasers can be scaled to higher powers. A discharge path one meter long will develop an output pu1se of almost one million watts. Output is emitted from both ends of the column of excited gas, but a mirror at one end will more than double the power at the other end.

K-Capture Technical Information ~

In some instances, where the ratio of neutrons to protons is low, a type of decay has been found to exist. Where a proton is converted to a neutron in the nucleus by the capture of one of the extranuclear (orbital) electrons, thus:

                Proton + electron - neutron + neutrino
Mass             1            0           1                  0
Charge        +1          -1            0                 0

with a neutrino being formed at the same time. The product of this type of radioactivity would have the same number as its parent, but its atomic number would be one unit lower. The decay of the unstable Fe55 is by orbital electron capture, and can be represented by the equation

26Fe55 + -1e0 -- 25mn55

The electron 0 which is captured by the iron nucleus being indicated by -1e0 on the left-hand side.

The phenomenon described is referred to as a decay by electron capture. The electron is captured usually from the K level, or first quantum level, for such an electron is likely to be found near the nucleus; consequently, the expression K-electron capture, or K-capture is often employed. Instances of an electron being captured from the second quantum level, or L level, is not unknown although they are not common. The possibility of electron capture was predicted by the Japanese mathematical physicists H.Yukawa and S. Sakata in 1936. Proof of its reality was obtained in the United States by L. W. Alvarez in 1938.

The detection of K-capture is dependent on the fact that the removal of a K-electron leaves a hole in the K quantum level. An electron from a higher quanta level will move in to fill the position, with the excess energy being emitted as a characteristic X-ray. Since K-capture precedes the electrons' transition and the emission of X rays, the X-ray will be the characteristic of the product nucleus with an atomic number one unit less. A case of this is Vanadium-49. The decay was found to be accompanied by the characteristic X-rays of the K series of the element of titanium. It is evident that Vanadium-49 decays by K-capture.

When a Lithium-6 atom encounters an ultraviolet photon adding enough energy to cause a K-capture, its atomic number is changed and becomes a Helium-6 atom. Helium-6 is a radionuclide having a beta emission of 3.58 MeV. No other radiation is present except for a characteristic X-ray of Helium.

Beta particles are captured in a magnetic field and stored in a capacitor bank before using their energy to do work.

The number of reactions needed to produce a sizeable current flow is small.

In the terms of energy needs, the usefulness of this process is clear.






Generator przechwytywania K

Solid State K-Capture Generator to sterowany komputerowo system, który wykorzystuje zasadę „K-Capture” do wytwarzania energii elektrycznej.

Wiadomo, że przechwytywanie K wydziela ogromne ilości energii, ale nikt nie odkrył możliwości kontrolowania energii. Generator K-capture to robi i może okazać się jednym z największych odkrytych źródeł energii.

Nieekranowany emituje cząsteczki promieniowania rentgenowskiego.

Oczekiwano, że modele prototypowe (do produkcji) będą wytwarzać stały prąd elektryczny o mocy co najmniej 50 kW i miały wytrzymać skoki napięcia i większe obciążenia o wartości ponad 200 kW przez jedną do dwóch godzin, zanim nagrzeją się do temperatury, która automatycznie wyłączy zasilanie . Gdyby tak się stało, urządzenie nie wyrządziłoby szkody, ale musiałoby zostać ponownie uruchomione, gdy temperatura urządzenia spadnie do około 60 F.

Większość amerykańskich domów zużywa średnio od 5 do 7 kW dziennie. Jednak dom w 100% zasilany elektrycznie może mieć szczytowe zużycie do 35 kW. Przy normalnym zużyciu energii 50 kW wystarczyłoby do obsługi od trzech do dziesięciu domów, w zależności od wielkości i szczytowego zapotrzebowania. Bardzo niewiele małych operacji komercyjnych kiedykolwiek wymagałoby więcej niż 50 kW do zaspokojenia swoich potrzeb, jeśli wymagana jest większa moc, można dodać dodatkową jednostkę lub jednostki. Każdy z nich działałby jako jednostka rezerwowa i dostarczałby wymaganą moc bez utraty mocy, gdy każdy z nich rozpoczynałby swoją pracę.

Jedna jednostka ma wymiary około 2' x 2' x 6', ale można ją również zmniejszyć, stosując inną konfigurację podczas łączenia części składowych.

Standardowo jednostka dostarcza 5 kW prądu przemiennego i 45 kW prądu stałego. Można to zmienić za pomocą zewnętrznych falowników, transformatorów itp.

Szacuje się, że w normalnych warunkach zużyte paliwo wystarczy na ponad milion lat. Ponieważ jednak wykorzystuje inne nieruchome elementy, oczekuje się, że będzie działać nieprawidłowo w takich elementach, jak elementy sterujące komputera, diody, kondensatory itp. W takim przypadku konieczna będzie wymiana i ponowne uruchomienie urządzenia.
Uruchomienie urządzenia wymaga napięcia 120 woltów i 400 watów [przy 3,33 ampera]. Dostępna moc jest na zasadzie „w razie potrzeby” i gdyby całe zasilanie zostało odcięte, nie doszłoby do uszkodzenia urządzenia.

Opisana tu teoria jest wykorzystywana jako źródło zasilania przy tworzeniu radionuklidu przez wychwytywanie K.

Proces osiągnięcia tego celu jest inicjowany przez wytworzenie impulsu ultrafioletowego o dużej intensywności, który powoduje nieregularny stan, w którym elektrony K w izotopie-6 litu tworzą warunki, w których możliwe jest wychwytywanie K.
Rozbłysk ultrafioletowy jest wytwarzany za pomocą lasera azotowego. Od pewnego czasu wiadomo, że wyładowanie elektryczne o wysokim napięciu i wysokim natężeniu prądu w gazowym azocie generuje impuls spójnego promieniowania o długości 3371 angstremów. Działanie lasera napotyka elektron poruszający się w wyładowaniu, pochłaniając jego energię. Spotkanie pozostawia cząsteczkę w stanie niestabilnym. Zwykle spada do stanu o niższej energii, emitując foton o długości 3371 angstremów.

Foton może napotkać inne wzbudzone cząsteczki, powodując, że emitują one swoją energię w kroku blokującym z napotkanym fotonem. Wynikowy impuls promieniowania ma dwukrotnie większą energię niż każdy foton. To jest akcja laserowa.
Proces trwa tak długo, jak długo wzdłuż ścieżki znajdują się wzbudzone cząsteczki. Proces szybko się zatrzymuje, ponieważ gdy duża liczba cząsteczek zostanie wzbudzona, zaczną one losowo przechodzić kaskadowo do niższych stanów energetycznych.
Liczba cząsteczek na niższych poziomach 1 szybko rośnie, ostatecznie przekraczając te na wyższych poziomach i kończąc amplifikację.

Laser szybko się wyłącza, mimo że w jego wnętrzu pozostają wzbudzone molekuły. Czas wyłączenia jest krótki, zwykle krótszy niż dziesięć nanosekund.

Indukowanie działania lasera w azocie jest uzależnione od skonstruowania mechanizmu, który natychmiast prześle ogromny prąd elektronów pod wysokim napięciem poprzecznie przez kolumnę gazu pod ciśnieniem około 100 torów.
Odpowiedni mechanizm przełączający, który może obsłużyć dziesiątki tysięcy amperów w ciągu nanosekund, okazuje się dość prosty zarówno w zasadzie, jak iw konstrukcji.

Zwierciadła laserowe nie są potrzebne, wzmocnienie optyczne szybkiego wyładowania jest tak duże, że emisja staje się nadpromienista, a działanie lasera odbywa się bez wnęki optycznej.

Lasery ultrafioletowe można skalować do wyższych mocy. Ścieżka wyładowania o długości jednego metra wytworzy impuls wyjściowy o wartości prawie miliona watów. Wyjście jest emitowane z obu końców kolumny gazu wzbudzonego, ale lustro na jednym końcu podwoi moc na drugim końcu.

Informacje techniczne K-Capture ~

W niektórych przypadkach, gdy stosunek neutronów do protonów jest niski, stwierdzono istnienie pewnego rodzaju rozpadu. Gdy proton jest przekształcany w neutron w jądrze przez wychwycenie jednego z elektronów pozajądrowych (orbitalnych), w ten sposób:

                 Proton + elektron - neutron + neutrino
Masa                 1            0             1              0
Ładunek          +1           -1             0              0

w tym samym czasie powstaje neutrino. Produkt tego typu radioaktywności miałby taką samą liczbę jak jego rodzic, ale jego liczba atomowa byłaby o jedną jednostkę mniejsza. Rozpad niestabilnego Fe55 następuje w wyniku wychwytu elektronów na orbicie i można go przedstawić za pomocą równania

26Fe55 + -1e0 -- 25mn55

Elektron 0 przechwycony przez jądro żelaza jest oznaczony jako -1e0 po lewej stronie.

Opisane zjawisko jest określane jako rozpad przez wychwyt elektronów. Elektron jest wychwytywany zwykle z poziomu K, czyli pierwszego poziomu kwantowego, ponieważ taki elektron prawdopodobnie znajduje się w pobliżu jądra; w konsekwencji często stosuje się wyrażenie wychwytywanie elektronów K lub wychwytywanie K. Przypadki przechwycenia elektronu z drugiego poziomu kwantowego, czyli poziomu L, nie są nieznane, chociaż nie są powszechne. Możliwość wychwytu elektronów została przewidziana przez japońskich fizyków matematycznych H. Yukawę i S. Sakatę w 1936 r. Dowód na jej prawdziwość uzyskał w Stanach Zjednoczonych L. W. Alvarez w 1938 r.

Wykrycie wychwytu K zależy od faktu, że usunięcie elektronu K pozostawia dziurę na poziomie kwantowym K. Elektron z wyższego poziomu kwantów przesunie się, aby wypełnić pozycję, a nadmiar energii zostanie wyemitowany jako charakterystyczne promieniowanie rentgenowskie. Ponieważ wychwyt K poprzedza przejście elektronów i emisję promieni rentgenowskich, promieniowanie rentgenowskie będzie charakterystyczne dla jądra produktu o liczbie atomowej mniejszej o jedną jednostkę. Przykładem tego jest wanad-49. Stwierdzono, że rozpadowi towarzyszyły charakterystyczne promienie rentgenowskie serii K pierwiastka tytanu. Jest oczywiste, że wanad-49 rozpada się przez wychwytywanie K.

Kiedy atom litu-6 napotka foton ultrafioletowy, dodając energię wystarczającą do wychwytu K, jego liczba atomowa ulega zmianie i staje się atomem helu-6. Hel-6 jest radionuklidem o emisji beta 3,58 MeV. Żadne inne promieniowanie nie jest obecne, z wyjątkiem charakterystycznego promieniowania rentgenowskiego helu.

Cząsteczki beta są wychwytywane w polu magnetycznym i przechowywane w baterii kondensatorów, zanim wykorzystają swoją energię do wykonania pracy.

Liczba reakcji potrzebnych do wytworzenia znacznego przepływu prądu jest niewielka.

Z punktu widzenia potrzeb energetycznych przydatność tego procesu jest oczywista.