Kwadratowa i nieruchoma Ziemia (1893).
WEDŁUG ORLANDO FERGUSONA nie żyjemy na kuli ziemskiej, ale w gigantycznej formie do pączków.
W 1893 Ferguson z Hot Springs w Południowej Dakocie opublikował swoją Mapę kwadratu i stacjonarnej Ziemi. Przedstawia świat rozciągnięty nad niecką z kopcem pośrodku. Na obrzeżu basenu rozciąga się postrzępione wybrzeże Antarktydy, które stanowi lodowy kraniec świata. Słońce i księżyc są przedstawione jako obrotowe lampy zawieszone na końcach łukowatych ramion zakorzenionych w Arktyce.
Ta geografia jest na tyle pomysłowa, że sama w sobie jest fascynująca, ale jest to, co leży poza krawędzią lodu. Ferguson zdecydował się rozszerzyć obwód, tworząc kwadratowy kształt i umieścił anioła w każdym rogu. Ten szczegół został zainspirowany zwrotem w pierwszym zdaniu Objawienia 7 : „czterech aniołów stojących na czterech krańcach ziemi, powstrzymujących cztery wiatry”.
Ferguson umieścił pod mapą inne istotne fragmenty z pism świętych, aby wzmocnić swój argument o płaskiej Ziemi. Po prawej stronie umieścił obraz dwóch mężczyzn czepiających się szybko obracającej się Ziemi w kształcie kuli. Taka rzecz, twierdził, musi być niemożliwa.
Biorąc pod uwagę, że Pitagoras przywiązał się do kulistej Ziemi około 500 r. p.n.e. i że w średniowieczu dominował pogląd, że żyjemy na kuli ziemskiej, rok 1893 wydaje się dość późny w grze, aby stworzyć mapę świata w postaci kwadratu. , stacjonarny kawałek. Ale Orlando Ferguson nie był samotnym głosem. Druga połowa XIX wieku była świadkiem odrodzenia się ruchu płaskiej ziemi.
Atlas obscura