Jak rozpoznać muchomora zielonawego?

Muchomor zielonawy należy do rodziny muchomorowatych. Z wyglądu przypomina czubajkę kanię, a także gołąbka zielonawego. Co gorsza, żerują na nim liczne larwy i dorosłe owady, przez co może wydawać się, że nadaje się do spożycia. Po czym więc rozpoznać muchomora zielonawego i gdzie można go spotkać?

Natkniemy się na niego w lasach liściastych i mieszanych, jednak najczęściej można spotkać go w lasach na terenach górskich. Zwykle rośnie przy dębie czy buku. Jego kapelusz osiąga od 5 do 15 centymetrów. U młodego muchomora jest kulisty, natomiast w późniejszej fazie wzrostu staje się rozpostarty. Jak sama nazwa wskazuje, jego kolor jest zielonkawy, jednak mogą pojawić się na nim odcienie brązu, szarości czy też żółci. Pod wpływem słońca płowieje, a kolor kapelusza traci na intensywności.

Z kolei trzon muchomora jest gładki i osiąga nawet 15 centymetrów wysokości. Jednak tuż pod jego pierścieniem wyrastają niewielkie łuski, które mogą przybierać nieco zygzakowaty wzór. Warto zwrócić szczególną uwagę na zapach grzyba, bowiem w przypadku muchomora jest on słodki i przypomina miód.

Objawy zatrucia muchomorem - jak je rozpoznać?
Zatrucie muchomorem ma bardzo poważne skutki zdrowotne. Zawarta w nim α-amanityna niszczy limfocyty, a także komórki nerwowe i pokarmowe. Nawet niewielka ilość może doprowadzić do poważnego uszkodzenia wątroby i nerek. Pierwsze objawy mogą wystąpić od 8 do 24 godzin po spożyciu.

Jeśli po zjedzeniu grzybów zauważysz u siebie objawy takie jak: silny ból brzucha, mięśni, głowy, nudności, wymioty czy rozwolnienie, istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że doszło do zatrucia. Nie należy ich lekceważyć, nawet jeśli po kilku godzinach ustąpią, bowiem zatrucie muchomorem rozwija się w przeciągu kilku dni. Nieleczone może doprowadzić do niewydolności wielonarządowej, a w skrajnym przypadku do śmierci.