Stomatologia w starożytnym Egipcie.
W starożytnym Egipcie byli ludzie, którzy specjalnie zajmowali się zębami, w tym królewskimi. Co dziwne, wygląda na to, że nie byli to kapłani, ale inżynierowie. Na przykład jeden ze słynnych królewskich dentystów był również architektem. Dentyści starożytnego Egiptu niewiele wiedzieli - założyć plombę, wyciągnąć zęby i zainstalować pośmiertną (aby bogowie się nie wstydzili) protezę. Nawiasem mówiąc, jeden z najsłynniejszych władców kraju, Hatszepsut, zmarł z rozdartego zęba. Wyrywając ząb, dentysta uszkodził jej torebkę ropą u podstawy korzenia, a królowa zmarła z powodu zatrucia krwi.
Łagodniejszą metodę ekstrakcji zębów opracował starożytny rzymski lekarz Aulus Cornelius Celsus, który żył znacznie później niż Hatszepsut - w I wieku naszej ery. Najpierw zalał próchnicę ołowiem, zabijając nerwy. Następnie przeciął dziąsło i delikatnie poluzował ząb. Dopiero wtedy ciągnął kleszczami. Nie każdy mógł przed nim całkowicie wyciągnąć ząb, a to było ważne – kawałki zęba pozostawione w dziąśle i szczęce mogły doprowadzić do tego samego wyniku, co w Hatszepsut.
Spośród cesarskich dentystów osobistych w starożytnym Rzymie najbardziej znany jest Archigenes. Jako pierwszy w pisanej historii Europy wywiercił w celu leczenia ubytek zęba. Nie było wiertła, więc Arhigenes zamówił u kowala cylinder z ostrzem dolnym i wygodną rękojeścią - trepan. Trepan musiał być obracany ręcznie. Ta sama technika była stosowana w innych miejscach w epoce kamienia, tyle że wiercono wiertłem do cebuli, dokładnie takim samym, jakim wiercono zęby zwierząt na naszyjnik.






Zahnheilkunde im alten Ägypten.

Im alten Ägypten gab es Menschen, die sich besonders um die Zähne kümmerten, einschließlich der königlichen Zähne. Seltsamerweise sieht es so aus, als wären sie keine Priester, sondern Ingenieure. Zum Beispiel war einer der berühmten königlichen Zahnärzte auch Architekt. Die altägyptischen Zahnärzte wussten nicht viel - um eine Füllung zu setzen, die Zähne herauszuziehen und eine posthume Prothese zu installieren (damit sich die Götter nicht schämen). Übrigens starb einer der berühmtesten Herrscher des Landes, Hatschepsut, an einem abgerissenen Zahn. Durch das Ziehen des Zahnes beschädigte der Zahnarzt ihren Sack mit Eiter an der Wurzelbasis, und die Königin starb an einer Blutvergiftung.

Eine mildere Methode der Zahnextraktion wurde von dem alten römischen Arzt Aulus Cornelius Celsus entwickelt, der viel später als Hatschepsut lebte - im 1. Jahrhundert n. Chr. Zuerst überflutete es den Verfall mit Blei und tötete die Nerven. Dann schnitt er das Zahnfleisch auf und lockerte den Zahn vorsichtig. Erst dann zog er mit einer Pinzette. Nicht jeder konnte den Zahn vor ihm vollständig ziehen, und das war wichtig - die im Zahnfleisch und Kiefer verbliebenen Zahnstücke konnten zum gleichen Ergebnis wie bei Hatschepsut führen.

Von den kaiserlichen persönlichen Zahnärzten im antiken Rom ist Archigenes der berühmteste. Er war der erste in der europäischen Geschichte, der einen Zahnverlust zur Behandlung bohrte. Es gab keinen Bohrer, also bestellte Arhigenes einen Zylinder mit einer unteren Klinge und einem bequemen Griff - einen Trepan. Der Trepan musste von Hand gedreht werden. Die gleiche Technik wurde an anderer Stelle in der Steinzeit verwendet, außer dass sie mit einem Zwiebelbohrer genau so gebohrt wurde wie die Zähne des Tieres für eine Halskette.







Стоматология в Древнем Египте.

В Древнем Египте были люди, которые особенно заботились о зубах, в том числе о царских зубах. Как ни странно, похоже, они были не священниками, а инженерами. Например, один из известных королевских дантистов тоже был архитектором. Древние египетские дантисты мало что знали - поставить пломбу, вырвать зубы и установить посмертный (чтобы не было стыдно богам) протез. Кстати, один из самых известных правителей страны Хатшепсут умер от вырванного зуба. Выдернув зуб, дантист повредил ее мешок гноем у основания корня, и королева умерла от заражения крови.

Более мягкий метод удаления зуба разработал древнеримский врач Авл Корнелий Цельс, живший намного позже Хатшепсут - в I веке нашей эры. Во-первых, он залил гниль свинцом, убив нервы. Затем он разрезал десну и аккуратно расшатал зуб. Только после этого он потянул щипцами. Не каждый мог полностью удалить зуб перед ним, и это было важно - кусочки зуба, оставшиеся в десне и челюсти, могли привести к тому же результату, что и при Хатшепсут.

Из личных имперских дантистов в Древнем Риме Архиген был самым известным. Он был первым в истории Европы, который просверлил потерянный зуб для лечения. Сверла не было, поэтому Архиген заказал цилиндр с нижним лезвием и удобной ручкой - трепан. Трепан пришлось переворачивать вручную. Та же самая техника использовалась и в других местах каменного века, за исключением того, что ее просверливали сверлом для лука, точно таким же, как зубы животного для ожерелья.

Egipt.