Tajemnica błękitnej krwi⁠
Jakie źródła ma wyrażenie „niebieska krew”? ⁠⁠
Jaki jest związek z tajemnicą ujemnego czynnika wilgotności względnej krwi (Rh)? ⁠
Słynny Portret królowej Elżbiety I z 1580 roku przechowywany w National Gallery w Londynie jest symbolem niebieskiej krwi: królowa ma bardzo jasną karnację, a zarówno twarz, jak i dłonie są zabarwione na niebiesko ... Nie wydaje się to przypadkiem, jak wiele innych obrazów przedstawiających królową uwieczniona jest z tym kolorem skóry… ⁠
Wyrażenie „błękitna krew” na przestrzeni wieków nabierało różnych znaczeń.
Na przykład w Ameryce Południowej nazwa „błękitna krew” została nadana metysom urodzonym ze skrzyżowania rdzennych mieszkańców i Europejczyków ( sangre azul ).
I znowu: w Hiszpanii starożytna szlachta pochodzenia germańskiego, wywodząca się od Wizygotów (którzy przybyli między V a VI wne), była dumna z tego, że wyróżniała się rysami i cerą (blada, albinos) w porównaniu z ciemnoskórymi plebsami ...
Słynny francuski poeta Lamartine (1790-1869) użył tego terminu w odniesieniu do „czerwonej krwi” Franków i „błękitnej krwi” Niemców… po prostu jako metafory odróżniającej flegmatyczny niemiecki temperament od francuskiego nadmiernego temperamentu.
A potem jest wyrażenie: „mieć błękitną krew”, które sugeruje, że jest się szlachetnym pochodzeniem, z wysokiej linii; jest to cecha często przypisywana rodzinom królewskim, szlachcie czy władcom: to powiedzenie, które przetrwało wieki, uważane za symboliczne ...
Sformułowano jednak kilka hipotez i są to najczęściej cytowane:
- Metal we krwi . Argyria(srebrzyca) , choroba krwi, która dotyka tych, którzy spożywają azotany srebra w dużych ilościach, jest często podawana jako wyjaśnienie . W związku z tym uważa się, że władcy zarażali się argyrią, używając srebrnych sztućców do jedzenia.
- Brak słońca . Inna hipoteza odnosi się do faktu, że szlachta pozostawała w swoim majątku, nie wystawiając się na słońce (w przeciwieństwie do mniej zamożnych klas): ich cera była więc tak jasna, że odsłaniała niebieskawe żyły.
- Hemofilia . Inna teoria prowadzi do patologii, hemofilii: jest to bardzo rozpowszechniona choroba dziedziczna wśród europejskiej szlachty minionych stuleci, dodatkowo pogarszana przez częste krzyżowania się krewnych; hemofilia powoduje zaburzenia krzepnięcia krwi, sprzyjając krwawieniu, powodując siniaki i niebieskawe obrzęki .
 (Królowa Anglii Wiktoria, zdrowa nosicielka hemofilii, przekazała tę klątwę trojgu swoim dzieciom, które w całej historii osłabiły błękitną krew całej europejskiej arystokracji).
Niebieski - kolor krwi bogów
Ten niebieski kolor charakteryzuje w przypadku wielu religii na świecie prawie wszystkie przedstawienia bóstw .
Jednym z najbardziej rażących przykładów jest oczywiście egipski panteon obejmujący wiele dynastii, w którym wszyscy bogowie są przedstawieni na niebiesko!
Ich ciała, ich twarze są zawsze niebieskie. Podczas gdy cała ludność, szlachta i sam faraon, są reprezentowani w typowym afrykańskim kolorze brązu.
W Ameryce Środkowej badanie niektórych kodów Majów - tych nielicznych, które uniknęły spalenia misjonarzy i które zachowały swoje pierwotne kolory (Kodeks Drezdeński, Madrytu, Paryża, Kodeks Groslier ...) - pozwalają nam jeszcze raz zauważyć: to samo zjawisko.
Podobnie ilustrowane teksty tybetańskie, takie jak „niebieski beryl” lamy Sang-Y Gyamtso (1653-1705), którego obrazy są dokładnymi kopiami XIII-wiecznych oryginałów, przedstawiają boskie istoty w ciemnoniebieskim kolorze…Nie zapominajmy o słynnych „thankach”, wspaniałych obrazach i „mandalach”, które reprezentują kompletne kosmologie.
Ponownie widzimy Buddów z różnych światów , w tym ze świata bogów przedstawionych na ciemnoniebiesko.
Ten szybki spis przedstawień bóstw na całym świecie rzeczywiście skłania do myślenia: dlaczego populacje tak odległe od siebie - w czasie i przestrzeni - reprezentowały swoje bóstwa w ten sposób?
Niektórzy autorzy, łączą niebieskie zabarwienie bogów z przyczyną związaną z ziemską atmosferą: może ona wynikać ze złej adaptacji do naszej atmosfery, która jest zbyt uboga lub różni się od świata ich pochodzenia. ..

Noe i Księga Henocha
Jak wyjaśnił Mauro Biglino , w Księdze Enocha dowiadujemy się, że ojciec Noego natychmiast rozpoznaje go jako syna Elohim, na podstawie jego fenotypu albinosa .
Elohim uwielbiał mieszkać na wyżynach, często na szczytach gór: dlaczego? Czy to mogła być konieczność?
Istnieje stan zwany „ niedotlenieniem ”, który wskazuje na brak tlenu w organizmie. Kiedy we krwi jest mało tlenu, krew ma ciemniejszy kolor.
A gdyby Elohim mieli bardzo jasną skórę, fenotyp albinosa i problemy z natlenieniem krwi ... ich krew faktycznie wyglądałaby „niebiesko” ...