CAPOIRA i CANDOMBLE

Kiedy kobieta zrobi ci helikoptera, to może ci się wydawać, że już bardziej się nie da. Ale to duży błąd. Da się i nazywa się to capoira. Nogi śmigają jak korkociągi uderzając przeciwnika poziomo i bezgłośnie. Nagle.
Capoira to walka tylko nogami zamieniona w Nibytaniec. I to jest Brazylia Czarnych a nie Portugalczyków. Atabaces wybijają rytm, a w zasadzie wibrowanie i natrętne podsycanie drgań serc. Te bębenki różnych wielkości i kształtu są termometrem uczuć. W tym drganiu i wibracjach jęczy i zdziera skórę z wroga jedna struna napięta na żerdź. Jęczy i wgryza się w ucho. Nazwa jej jest berimabau. Ta struna naciągnięta na rodzaj łuku miesza swój jęk z drganiem bębenków.

 Te dwa instrumenty przedrzeźniają taniec, walkę, capoirę. Kiedyś atabaces ostrzegały przed nadchodzącymi nadzorcami niewolników walczących w capoirze.
A jednak nic nie jest takie, jakim się wydaje. Miasto ma swoje wtajemniczenia w kolorze białym. Miasto żyje innymi kręgami zaprzyjaźnionych, niż wyznaczają to wieże kościołów. Inni bogowie trzymają tu warty, aby krzywdy ominęły wiernych. Inni pilnują, by klątwy dopełniły zemst. Czy jest namacanie bogów ? Tu tak. Czy jest rozmowa i dialog nauczający? Tu tak.
Candomble to rytuał tajemny prowadzony w terrejros. Sango. Bóg ognia. Bogini Morza, i Potężnego Posłańca. W dzikim ekstatycznym tańcu dopełniają się wizje.
Trans w rytmie bębnów rozwiewa wątpliwości i nadaje nowe wątki życiu. To bóg ich dotyka. To drugi bóg zabiera z sobą. Po takim mistycznym wprowadzeniu następują kolejne porixas. Osoby są wprowadzane w następny stan wyzwolenia pozytywnej energii. Chodzi tu o realny kontakt ludzi z Bóstwami.
 






:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS071