REY

           Wiem, że istnieje przykazanie specjalne i brzmi : „Nie cudzysłów”. A jednak muszę pokazać giganta o superstylu i urzekającym pięknie mowy. Mowy, która ucieka w niebyt i zapomnienie...
Gigant Odrodzenia ,Mikołaj Rey, napisał w Żywocie Człowieka Poczciwego w KAPITULUM VII, „Jako łakomstwo jest szkodliwy przypadek i jako się go poczciwy przestrzegać ma, i z których przyczyn nam przypadać musi, a pirwsza przyczyna – koszt dziwnych ubiorów.” :

„Nuż jeśli się w którym państwie albo królestwie rozmnoży a skrzydła swe roztoczy on sprośny grzech, łakomstwo, tu już sobie rozważ, w jaki zły a niepobożny przypadek takie państwo zatoczyć się musi. Bo już i niesprawiedliwość, i łupiestwo – nie łza, iż z tym panem pospołu z nim osięść musi. Ale patrz, mój miły bracie, jako się to wszytko zamnożyć nie ma, patrząc na nasze koszty, na nasze zbytki w piciu,jako i w jedzeniu, także też w nastrzępionych a dziwnych przyprawach, i w chodzeniu, i w pojeździech naszych, tak iż już drugich i przezywać, i w nich słusznie chodzić nie umiemy.
 Albowiem patrz, gdy sobie wspomnisz ony dziwne czuchy, ony falsaruchy, ony stradyjotki, ony z dziwnymi kołnierzmi delije, ony żupany, ony rozliczne włoskie, iszpańskie wymysły, ony dziwne płaszcze, sajany, kolety, obecuchy, aż dziwno i straszno o nich mówić, a drugich już ani zwać, ani ich sobie rozkazać umie, jedno krawcowi poruczy, aby mu uczynił, jako dziś noszą. A też słyszę, w postronnych krajoch, gdzie się trefi każdy naród namalować, tedy Polaka nago malują, a z nożycami, a postaw sukna przed nim: krajże sobie, jako raczysz.
Nuż zasię co owych nastało dziwnych pontalików, feretów, smalcowanych łańcuszków, pstrych biretków z rozlicznymi cętkami! A snadź już drudzy nie tylko na głowie, ale i na nogach ty pontały a ty ferety sobie przyprawują. A ktoż się temu przypatrzyć a przydziwować może, jakolichmy skryślali ziemię i morze, szukając tych dziwnych wymysłów swoich, a prawiechmy ją ludziom wydarli, a samichmy ją posiedli, gdyż jest nam wszystkim równo dana. Patrz zasię, co się skarbu bożego popsuje na owy pozłociste nitki, na owy forboty, na owy teperelle, na owy dziwne tkanice tak szyte, jako haftowane, że już i malarze wzorów nie nastarczą wymyślać. Także też owy rozliczne pętlice, strzoki, knafle wymyślne, dziwne sznury, a u nich kutasy, a kto by się tego naliczył a napamiętał!”



Pumpernikel i la cumprecita. Milonga i minogi w tomacie, i jajka sadzone.
To wszystko dla ciebie, gdy łzy skapują na twoje opalone uda. Gdy ja niegodny.
  Przymglone okulary pokazują Świat. Nie masz słońca zachodu bez nich ! Humory grzeją się rumieńcem. Widzisz go, jak wraca o świcie. Przeznaczenie wypełnia się ospale. Próbujesz zmienić jego ślimaka na korzyść. A on chowa różki miękkim ruchem. Pocałuj go.







Chodź więc ze mną. Dotknij mej twarzy. Weź mnie za rękę.
Obejmij mnie. Wypuść łzy szczęścia bym mógł je zlizać.
Daj tchnienie swym marzeniom aby stały się.

Dobrze, tak zrobię!
















:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS064