TOTL I TIAGO I CAROLINA.



           - Zatrzymaj go.
- Nic nie ważne.
- Powiedziałem byście wyjechali.
- Demon Lampart. Demon Duru. Chcą cię ostrzec. Jesteś w niebezpieczeństwie. Bądź silna! Walcz z demonem.

- Jest moja na zawsze. - Rzekł Tiago po cichu, bo przypomniał sobie z jakiego plemienia pochodził. Nie byli kanibalami, bo ostatniego zjedli poprzedniej wiosny, ale szanowali przodków do dziesięciu pokoleń wstecz. Ich mumie siedziały w jaskiniach czystych i suchych. Zaprowadził tam Carolinę aby się im pokłonić, i ją im pokazać.
Nawiąż kontakt ze swoim wewnętrznym wczesnym stadium larwalnym a potem opowiedz o uczuciach i wreszcie podejmij decyzję.
W końcu i ty możesz ośmieszyć wroga, nawet gdy ten już nie żyje.
Przyszedłeś szukać odpowiedzi, lecz nie zadałeś żadnego pytania. Kim jesteś, żeby być tak butnym? Kim mienisz się przed sobą aby zakryć serce trzecią ręką. Nadzieja przywrócona zwykłym porządkiem rzeczy gnieździ się w umysłach. Gdzie twoje pytania? Kochankowie wiedzy? Misternie ubita piana twoich niedokonań i niepewnych westchnień. Sny pękają bańkami mydła. Lustrzane wypukłe twarze odbijają echa słów ostatnie razy. Gdziekolwiek spojrzysz i gdziekolwiek pójdziesz nie znajdziesz odpowiedzi bez pytań.
Skończ z tym. Zatrzymaj się na chwilę. W pół kroku. Popatrz mi w oczy i zapytaj.
Pohamuj gniew. Wciągnij nosem świeże powietrze. Rozejrzyj się.
Czerwone zorze złości suną daleko. Twój spokój będzie jak północny wiatr. Orzeźwi rozum i napełni pustkę czekaniem. Wyciągnij do niego ramiona. Odsłoń serce. Jeśli nie zapytasz, umrzesz.
           Wehikuł rozpusty złączy nasze dwa światy na zawsze lub na chwilę zwaną trwaniem. Zraniłaś mnie. Uwierz mi, że bez ciebie jestem nikim. Weź mnie za chwilę na chwilę, to razem dwie chwile? Czyż zbyt wiele wymagam od ciebie? Bywają gorsze rzeczy niż to. Ale ja myślę, że nie jest tak źle. Zrań się, samookalecz. Wehikuł rozpusty już napalone ma w piecu. I ruszta jego czerwone. Drga żar szuflady. Nie kryj tego żeś sadystą. Pozbądź się maski i zmaż szminkę jednym ruchem, tak aby zabolały wargi do białości.
           Popatrz na mnie. Na pewno odkryjesz, to czego nie widać. Pamiętasz, gdy gwiazdka z nieba liznęła cię klejącym jęzorem? Co ty na to, ogierze?
Tracę nad sobą kontrolę. To zajob. To zajob. Powiedz mi. Potrzebuję prawdziwego faceta. Nie pytaj mnie o serce, bo go nie mam. Straciłam je dla ciebie w zamian za sex. Poczuj mnie. Uderz mocno. Zapamiętaj to. Tak będzie zawsze z nami. Przez te dwie chwile. To chyba jasne. Poczuj mnie. Uderz mocno, pocałuj. Zobacz chmurę od środka i błysk zębów kochanka. Zapamiętaj to. Zapamiętaj to uczucie i gęsią skórę na udzie.

           Tak, jak intuicyjnie podejmujesz każdą decyzję. Tak, jak wiesz, że rzeka na wiosnę staje się żywa. Dotykasz opuszków moich palców swoimi. Gryziesz mój nadgarstek i smakujesz smak potu na skórze. Nie panujesz nad niczym. To co ważne jest tak samo bez wartości, co reszta. Gładzisz mnie po powierzchniach. Powłoki reagują. Czuję się workiem nalanym rozpełzłą energią. Patrzysz mi w oczy ale nic nie widzisz.
Ból dotyka i nie przenika wcale. Ugryź jeszcze raz. Może wtedy powłoka puści radość aż do kości. Nie mów nic, bo ochrona weźmie cię za psychola.
Nie wiemy dlaczego wybrał tę drogę. Poszperajmy we wspomnieniach. Zawsze szukam informacji. Dlaczego ludzie tańczą. Widzisz tego faceta tam przy drzwiach?
     Bycie sadystą jest jak bycie nenufarem, lilią wodna, czy czymś takim. Na słońce, ukochany, wystawia kwiat, spokojny i piękny, a w głębi toni nędzne wodorośle agresywnie zżera wszystko, fałszywie i podstępnie czerpiąc korzyść z cierpienia.
Brutalność podwodnych pnączy wzbogaca piękno kwiatu. Jego czystość jest nieskazitelna. To tyle o sadyzmie. Ale i sadyzm jest tylko powłoką, skórą, czy jak jej tam, a pod nią życie w istocie. Nie koniecznie oznacza to „tak” ale na pewno , bardzo zdecydowane „być może”.







>
:
Poprzedni rozdział:      Następny rozdział:
:
Automat tłumaczył ten tekst na 91 języków z oryginalnego języka polskiego. Tytuł oryginału "Teoria Strzałek" . Wszelkie prawa zastrzeżone. Prawo autorskie: Jakub Nowak  TS170