Chrapiesz? Niedotlenione tkanki to większe ryzyko uszkodzeń mózgu.

80% osób chrapiących to mężczyźni. Ponad połowy z nich dotyczy tzw. obturacyjny bezdech senny (OBS), który stwarza bardzo poważne zagrożenie dla zdrowia. Niestety, zazwyczaj ta przypadłość jest bagatelizowana i traktowana raczej jako problem otoczenia, niż chrapiącego. Stopery w uszach pomogą udręczonym żonom spać, ale nie uchronią chrapiącego człowieka przed przykrymi konsekwencjami bezdechów.

Dlaczego chrapiemy?
Chrapanie to nieprzyjemny dźwięk drgania wiotkich części gardła. Mięśnie rozluźniają się w trakcie snu, co prowadzi do opadania tkanek i zwężenia światła nosowej gardzieli. Powietrze z trudem przeciska się przez wąską przestrzeń, wprawiając tkanki w intensywne drganie, a towarzysza osoby chrapiącej – w stan najwyższej irytacji. Chrapaniu sprzyjają nieprawidłowości anatomiczne w obrębie górnych dróg oddechowych (np. skrzywiona przegroda nosowa, polipy, przerost migdałków), choroby, nadwaga i otyłość, palenie papierosów, picie alkoholu. Chrapanie najczęściej dotyczy panów w różnym wieku, a także pań (zazwyczaj po menopauzie i z nadwagą). Niestety, mimo to, że chrapanie jest tak powszechne, zaledwie garść chrapiących podejmuje jakiekolwiek kroki, by pomóc sobie i ulżyć bliskim.

Uciążliwe efekty akustyczne czy coś więcej?
Przez dłuższy czas jedynymi objawami nocnych trudności z oddychaniem są bóle głowy po przebudzeniu, poranne zmęczenie i rozdrażnienie. To dlatego, że nie pamiętamy serii wybudzeń, przez które sen nie zapewnia spokojnej regeneracji. Ale to nie wszystko.


Przerwy w oddychaniu mogą trwać nawet kilkadziesiąt sekund i zdarzać się wiele razy w ciągu godziny, a to wystarczy, aby doprowadzić do hipoksji - niedotlenienia tkanek, w tym także mózgu. Wzrasta także krzepliwość krwi, co grozi zakrzepicą i zatorami lub udarem mózgu. Wyższe ciśnienie krwi przeciąża mięsień sercowy, prowadzi do przerostu lewej komory i lewego przedsionka, stwarzając ryzyko migotania przedsionków. Chrapanie to także większe prawdopodobieństwo choroby wieńcowej i zawału serca.



Chrapiący szkodzi sobie i innym
Nieprzyjemnych dla otoczenia efektów dźwiękowych również nie należy ignorować. Chrapanie to hałas ok. 90 decybeli, czyli więcej, niż włączony odkurzacz (60 decybeli)! Słaba jakość snu odbija się negatywnie na całości naszego funkcjonowania. Wystarczy jedna nieprzespana noc, abyśmy myśleli i zachowywali się jak z 1 promilem alkoholu we krwi, dlatego tak niebezpieczne jest wówczas chociażby prowadzenie pojazdu. Permanentne trudności z przesypianiem nocy zakłócają pracę układu hormonalnego i obniżają odporność.

Stopery nie są dobrym rozwiązaniem, ponieważ partner lub małżonek osoby chrapiącej nie usłyszy budzika lub płaczu dziecka. Należy uświadomić bliskiemu chrapiącemu człowiekowi, że problem sam się nie rozwiąże, a obecnie dostępne są już bardzo skuteczne sposoby przeciwdziałania nieprzyjemnemu i niezdrowemu charczeniu przez sen.