Atlantyda i inwazja Cro Magnon na Europę.
Około 35 000 lat temu, długo po pojawieniu się „anatomicznie poprawnego” człowieka, wyższa, pływająca w morzu rasa nagle „atakuje” zachodnie wybrzeża Europy i Afryki Północnej. Ten innowacyjny najeźdźca o dużych mózgach został nazwany Cro-Magnon .
Około 17 000 lat później kultura Aurignacian zostaje zastąpiona inną mniejszą „inwazją” (około 18 000 pne), znaną jako Solutrean, a 16 000 lat temu ma miejsce „inwazja” Magdaleny. Wszystkie te „inwazje” są związane z człowiekiem z Cro-Magnon.
Wreszcie „inwazja” Azilian ma miejsce bardzo blisko magicznej daty 10 000, kończąc na zawsze epokę górnego paleolitu.
Faktem antropologicznym, który jest zwykle ignorowany, jest to, że istnieją znaczne różnice między typami człowieka paleolitycznego. Terminy Cro-Magnon i Modern Man są używane tak, jakby były synonimami, podczas gdy ściśle mówiąc nie są. Wszystkie Cro-Magnon są nowoczesni, ale wszyscy Modern nie są Cro-Magnon.
Dystrybucja Cro-Magnon ogranicza się do zachodnich części Europy i Afryki Północnej, a także do kilku wysp atlantyckich. Nawet niektóre ograniczone części Ameryki Południowej mają typ zwany Cro-Magnoid (co oznacza posiadanie pewnych cech Cro-Magnon).
Wiek górnego paleolitu obejmuje okres od ok. 38 000–10 000 pne W tym okresie w Europie, Azji i Afryce kwitły dwa główne typy fizyczne współczesnego człowieka - wschodni i zachodni.
„Zachodnia” znana jest jako Cro-Magnon, ale „wschodnia” znana jest pod różnymi innymi nazwami, takimi jak Brunn Man lub Combe Capelle (gdziekolwiek znaleziono szczątki).
Te wschodnie typy są generalnie niższe, bardziej wdzięczne i raczej o mniejszych mózgach niż Cro-Magnon. Ta ostatnia nie implikuje żadnego szczególnego stopnia inteligencji, ale jest jedynie określona jako cecha definiująca.
Przeciętny wzrost Combe Capelle Man wynosił ok.165 cm, podczas gdy mężczyzna z Cro-Magnon miał średnio 185 cm.
Zestaw narzędzi związany z Combe Capelle jest znany jako Perigordian i jest jedynie kontynuacją wcześniejszego zestawu narzędzi Neandertalczyka (Mousterian), podczas gdy różne zestawy narzędzi Cro-Magnon zdecydowanie nie są.

1. Piękne malowidła naskalne znalezione w Pirenejach i górach Kantabrii, które stały się znane na całym świecie, są dziełem Cro-Magnon. Impuls artystyczny „wschodniej” gałęzi ludzkości górnego paleolitu wydaje się charakteryzować małymi, rzeźbionymi obrazami „płodności” kobiet.
Wioski Cro-Magnon składały się z domów (nie wiemy, z czego były wykonane: mamy tylko wzory otworów po słupkach). Mieli miotacze włóczni, harpuny, łuki i strzały, prostownice do strzał, obsydianowe brzytwy, igły, instrumenty muzyczne, a nawet kalendarze z kości (wyrzeźbione z symbolicznymi znakami graniczącymi z zapisem;).
Szereg miejsc sięgających 15 000 lat pne zawiera dowody na praktykę rolniczą. Archeolodzy, nie wiedząc, jak wytłumaczyć taką okoliczność, określili te działania jako „fałszywy świt”.
W Okresie (15 000–10 000 pne) innowacje technologiczne pojawiły się tak szybko, że archeolodzy musieli podzielić ją na magdalenię I-VI.
Co ważne, ostatnia „inwazja”, Azilian, miała miejsce około 10 000 lat pne, blisko daty, kiedy Platon powiedział, że Atlantyda zatonęła.
Chociaż występował w czasie na początku mezolitu, azylijski ma charakter górnego paleolitu. Wszystkie inne europejskie przemysły narzędziowe mają obecnie charakter mezolityczny. W tym samym okresie w Afryce Północnej zaobserwowano cztery inwazje Cro-Magnon, chociaż trzeba tam wykonać więcej prac związanych z datowaniem.
Podsumowując, mamy cztery inwazje kromagnońskie (każda bardziej zaawansowana od poprzedniej), które miały miejsce w okresie nieco poniżej 25 000 lat - Aurignacian, Solutrean, Magdalenian i Azilian - ostatnia z nich miała miejsce właśnie wtedy, gdy mówiono, że Atlantyda miała zatonac i od tej magicznej daty nie było już inwazji z Cro-Magnon. Więc byli Atlanci z Cro-Magnon?