"Przygoda z pustą ziemią. Olaf Jansen, jest rybakiem z Norwegii, który żegluje z ojcem w głąb północnych lodów. Tam żeglują nad krawędzią wydrążonej ziemi i płyną do wewnętrznego świata, oświetlonego słabym centralnym słońcem. Mieszkańcy to zaawansowana rasa gigantów, którzy mają elektryczność, kolejki jednoszynowe i niezwykle długą żywotność. Podróżnicy wracają na powierzchnię przez Antarktydę, ale w drodze powrotnej tracą wszystko, co mogłoby potwierdzić ich opowieść."-(opis) Książka The Smoky God. Opis ludzi z wewnętrznej ziemi:
"..Na pokładzie było kilkaset osób, dla nas ten ogromny statek, który odkryliśmy, nazywał się „Naz”, co oznacza, jak się później dowiedzieliśmy, „przyjemność” lub, podając bardziej odpowiednią interpretację, „przyjemny statek wycieczkowy . . Pasażerowie statku spojrzeli z zaciekawieniem na mnie i na mojego ojca, ta dziwna rasa olbrzymów była dla nas równie cudowna. Na pokładzie nie było ani jednego mężczyzny, który nie miał pełnego 12 stóp wzrostu.
Wszyscy mieli pełne brody, niezbyt długie, ale najwyraźniej krótkowłose. Miały gładkie i piękne twarze, niezwykle piękne, o rumianej cerze. Włosy i brody niektórych były czarne, innych czerwonawe, a jeszcze innych żółte. Kapitan, jak nazywaliśmy dostojnika, który dowodził wielkim statkiem, był o całą głowę wyższy od któregokolwiek z jego towarzyszy. Kobiety miały średnio od 3,30 do 3,40 m wzrostu. Ich rysy były szczególnie regularne i wyrafinowane, a cera miała delikatny odcień, podkreślony zdrowym blaskiem.
Mężczyźni i kobiety zdawali się posiadać to szczególne wykształcenie, które uważaliśmy za wzór dobrego wychowania, i pomimo ich ogromnej postury, nic nie sugerowało trudności. Ponieważ byłem zaledwie dziewiętnastoletnim chłopcem, z pewnością patrzyli na mnie jak na prawdziwy mały kciuk. Sześć stóp wzrostu mojego ojca nie przekraczało czubka głowy, licząc od pasa tych ludzi."