Pozostałości starożytnych "ludzi wody" odkryte w pobliżu Dunaju w kulturze Lepenski Vir / Schela Cladovei.
Stanowisko archeologiczne Lepenski Vir, położone w regionie Żelaznej Bramy na Dunaju, ma ogromne znaczenie. Region obejmujący dzisiejszą Serbię i Rumunię był zamieszkany przez kulturę Lepenski Vir od około 8000 do 6000 roku p.n.e.
Ci starożytni osadnicy prowadzili charakterystyczny tryb życia, zamieszkując głównie w osadach wzdłuż brzegów rzek.
Mieszkańcy Lepenski Vir żywili głęboki szacunek dla bóstw, które według wierzeń wyłaniały się z wód. Uważano, że istoty te, czczone jako stworzenia PODOBNE DO RYB, manifestują się poprzez wyjście na brzeg rzeki.
Co dziwniejsze, niż mogłoby się wydawać, archeolodzy odkryli zdumiewającą liczbę pozostałości figurek przedstawiających istoty rybopodobne, a także tajemnicze szczątki szkieletu.
Szczątki szkieletu wykazują niezwykle cienkie i wydłużone kości podudzi i ud, które wydają się delikatnie smukłe zarówno w porównaniu do współczesnych ludzi, jak i krzepkich osobników tamtej epoki.
Rodzi to intrygujące pytanie: dlaczego te kości były tak smukłe?
Eksperci zajmujący się analizą szkieletu sugerują, że osoby o tak delikatnych kościach miałyby trudności z chodzeniem, ponieważ nawet prosty skok mógłby spowodować złamania. Prowadzi to do możliwości, że osoby te nie polegały na chodzeniu, ale zamiast tego miały skłonność do PŁYWANIA.
Dalsze wykopaliska po rumuńskiej stronie Dunaju dostarczyły fascynujących odkryć, w tym kilku czaszek odbiegających od typowej ludzkiej postaci: czaszki te mają półkoliste kości szczęki pod oczodołami, przypominające raczej skrzela niż konwencjonalne cechy ludzkie.