Chrześcijaństwo ma doktrynę Trójcy, „Ojca”, „Syna” i „Ducha Świętego”. 

W tej doktrynie Bóg istnieje jako trzy „osoby”, ale każda z nich ma identyczną istotę lub naturę i łączy się we wszechmocnego Boga.


Chociaż rozwinięta doktryna Trójcy nie jest wyraźnie wyrażona w księgach Nowego Testamentu, odnosi się ona do „triadycznego” rozumienia Boga. Doprowadziło to do debaty, że chrześcijaństwo „przejęło” Trójcę z wcześniejszych religii, ponieważ kult pogańskich bogów zgrupowanych w triady był powszechny w starożytnych kulturach już w Babilonii. Teoria głosi, że po śmierci Apostołów takie pogańskie wierzenia (z Egiptu, Grecji i Rzymu) zaczęły „najeżdżać” chrześcijaństwo i doprowadziły do rozwoju „niezrozumiałej” Trójcy.
Chrześcijaństwo nie zniszczyło pogaństwa; przyjęło je. . . . Z Egiptu przyszły idee boskiej trójcy.
- Will Durant (1885-1981), amerykański pisarz, historyk i filozof


Przed powstaniem chrześcijaństwa istniało coś, co obecnie jest powszechnie znane jako pogaństwo, które jest również nazywane politeizmem, wiarą lub kultem więcej niż jednego Boga. Triteizm to słowo pochodzące z greki, oznaczające `` Trzy Bóstwa '', a w starożytności, a także w niektórych formach neopogaństwa, Potrójna Bogini jest bóstwem lub archetypem postrzeganym jako trójjedność trzech różnych aspektów lub postaci zjednoczonych w jednym istota.

Różne potrójne boginie były powszechnie postrzegane w starożytnej lub przedchrześcijańskiej religii. Szczegóły obrzędów, ceremonii i wierzeń były utrzymywane w tajemnicy z powodu prześladowań i konsekwentnie chronione przed starożytnością. Ponieważ ich podstawowe nauki stały się nie do przyjęcia, nauki Bogini stały się „Tajemnicami”. A chrześcijaństwo na Triteiźmie oparło kult Trójcy Świętej.