We wschodnioeuropejskim folklorze Smok jest wężowym strażnikiem domu. W zależności od kraju wąż ma różne atrybuty, w Czechach błyszczy jak złoto, w Rosji jest szary, a w Serbii, Bośni i Chorwacji jest biały. Smok lubi jajka i lubi mleko, „ten pomysł prawdopodobnie pochodzi z czasów starożytnych, kiedy ludzie wierzyli, że zaskrońce wysysają mleko z chmur, które uważano za „niebiańskie”, ponieważ pokarmem bogów było mleko i miód”.
Smok chroni również dzieci, jeden przykład można znaleźć w Słowenii, gdzie „gospodyni musiała pracować na polu i musiała zostawić swoje dzieci w domu. Nalała im mleka do miski, żeby nie zostawiła ich głodnych i nigdy nic w misce nie zostawiały, a mama zawsze je chwaliła za to, że są tak posłusznymi dziećmi. Ale dzieci twierdziły: „Nigdy nie jemy sami; piękny ptaszek przychodzi i je z nami. Matka uznała to za dziwne i po podawaniu dzieciom mleka ukryła się w domu za drzwiami. Wkrótce biały wąż z piękną koroną wyślizgnął się spod stołu prosto na kolana najmłodszego dziecka. Matkę sparaliżował strach. Ale dzieci pieściły i głaskały tego pięknego „ptaka”. Następnie wąż napełnił się mlekiem, strząsnął piękną koronę z głowy i ponownie znalazł drogę do dziury. „Gdy tylko wąż zniknął, matka wyskoczyła zza drzwi, zabrała koronę i zabrała je w bezpieczne miejsce”. Włożyła koronę do drewnianej skrzyni, w której trzymali przędzę i odkryła, że może prząść przez całą zimę. Kobieta krążyła z koroną i wkładała ją do ziarna i nigdy im jego nie zabrakło. „Dodała też małą koronę do innych rzeczy i wkrótce dom stał się najbogatszym w wiosce. Trzymali małą koronę tak długo, jak długo żyło to pokolenie ludzi, które traktowali węża z życzliwością i uczuciem”.
Studium duchów domowych autorstwa Ronesa Aveela