Gady Nagi są klasyfikowane jako garuda i supanna. Odgrywają znaczącą rolę w buddyjskim folklorze, obdarzeni cudownymi mocami, często opisywanymi jak kobra z kapturem.
Rzeczywiście, ich ciała są ciałami węży, ale mogą przybierać ludzką postać według woli transformacji. Zasadniczo należy je podzielić na dwie klasy, lądową (thalaja) i wodną (jalaja). Nagi Thalaja są uważane za istoty podziemne, podczas gdy nagi Jalaja żyją na dnie rzek, jezior i oceanów. Bez względu na kulturę na całej planecie, połączenie wężowo-reptiliańskie wydaje się być głebsze, im bardziej łączy się kropki. Nawet w językach, starożytnych relacjach kulturowych, wszystko wydaje się pochodzić od węży. W kambodżańskiej legendzie nagi były rasą gadów, która posiadała duże królestwo w regionie Oceanu Spokojnego; jedna z ich księżniczek poślubiła pierwszego króla starożytnej Kambodży, dając początek ludowi Kambodży. Z tego powodu Kambodżanie nadal uważają się za spadkobierców nag.
Siedmiogłowe nagi reprezentowane w kambodżańskich świątyniach, takich jak Angkor Wat, reprezentują siedem ras społeczeństwa nag, które mają mityczny lub symboliczny związek z siedmioma kolorami tęczy. Dodatkowo kambodżańskie nagi posiadają symbolikę numerologiczną dla innych liczb na głowach: liczby nieparzyste reprezentujące męską energię, nieskończoność, wieczność i nieśmiertelność; liczby parzyste dla kobiecości, fizyczności, śmiertelności, tymczasowości i Ziemi. Legendy podobne do kambodżańskich są szeroko rozpowszechnione wśród Adivasis z południowych Indii i aborygenów z Australii; w tych wersjach naga zamieszkiwała duży kontynent na Oceanie Spokojnym (obecnie znany jako zaginiony kontynent Mu), który następnie zatonął i którego pozostałości tworzą teraz Indonezję i Australię.