Historycy wciąż debatują, skąd pochodzili Sumerowie. Wynik wieloletnich dyskusji dzisiejszych naukowców jest wciąż ten sam: o „korzeniach” Sumerów „wiemy tyle, że nic nie wiemy”. Sumerowie pojawili się nagle, nieoczekiwanie, jakby znikąd.
Dane encyklopedyczne mówią nam, że Sumer - cywilizacja, która istniała na południowym wschodzie Mezopotamii (obszar dolnego biegu Tygrysu i Eufratu, na południu współczesnego Iraku) w IV - III tysiącleciu pne uważana jest za pierwsza cywilizację na Ziemi.
W jakiej epoce, skąd i jaką drogą Sumerowie dotarli do obu rzek? Opinie naukowców na te tematy są sprzeczne. Historycy uważają, że mogli „przybyć” do Mezopotamii z wyspy Dilmun w Zatoce Perskiej, Malty i Kaukazu. Zgodnie z wiedzą starożytnego porządku Melchizedeka, Sumerowie i Egipcjanie pojawili się na Ziemi prawie jednocześnie, ze wszystkimi swoimi umiejętnościami i wiedzą, przy całkowitym braku ewolucji. Egipt i Sumerowie są klasyfikowani przez archeologów jako stopniowa ewolucja. Według Drunvalo Melchizedeka, metafizyka i ezoteryka, zwolennika paleokontaktów, w książce „Starożytna tajemnica kwiatu życia” sumeryjskie zapisy są najstarszymi zapisami na Ziemi, mają 5800 lat,
Zaskakujące jest, że cywilizacja sumeryjska pojawiła się natychmiast ze wszystkimi atrybutami wysoko rozwiniętej kultury: rzemiosłem, przemysłem, rolnictwem, architekturą. Podczas wykopalisk w Niniwie - stolicy starożytnego państwa asyryjskiego w dwóch północnych rzekach, znaleziono wiele sumeryjskich tablic, na których przedstawiono bogów Anunnaki z „zegarkami na rękę” i tajemniczymi „torbami” w dłoniach. Oficjalna nauka nie daje odpowiedzi na wiele pytań związanych z tajemnicami i tajemnicami starożytnych cywilizacji, a jednym z nich są „zegarki na rękę” i „torby” bogów Anunnaki. Liczne odkrycia archeologów ostatnich dziesięcioleci sprawiają, że wątpimy w chronologię rozwoju ludzkości, starożytne kultury i historię w ogóle.