Karłowatość w sztuce starożytnego Egiptu.
W świetle znanych przykładów starożytnych cywilizacji, najwcześniejsze dane archeologiczne dotyczące karłowatości można dostrzec w sztuce starożytnego Egiptu.
Biografia 30 dynastii i inskrypcja postaci na sarkofagu karła Djeho oraz jego wysoki wizerunek zostały przedstawione w tłumaczeniu fragmentu z sarkofagu Tjaiharpta.
Profilowa postać karła Djeho znajduje się na 120-centymetrowej pracy, która odzwierciedla rzeczywiste rozmiary. Postać ta, przedstawiona nago, jest wyryta na pokrywie granitowego sarkofagu. Wrażliwe przedstawienie cech achondroplazji można zobaczyć na figurze na sarkofagu, która pochodzi z końca panowania króla Nektanebo II.
Wiadomo, że karły szanowano w codziennym życiu starożytnego Egiptu. Wizerunki karłów wykonano w ponad pięćdziesięciu grobowcach w Gizie i Sakkarze, które były cmentarzami z okresu Starego Państwa. Wiadomo, że były ekspertami w niektórych branżach, takich jak wytwarzanie biżuterii, tresura zwierząt, rybactwo, tancerze w przemyśle rozrywkowym, nadzorcy odzieżowi i lniani. Służyli także jako pomocnice w opiece nad małymi dziećmi. Wyraźny brzuch figurki karłowatej kobiety znalezionej w Hieakonpolis wskazuje na ciążę. Jak wiadomo, karłowatość stanowi poważny problem fizyczny związany z ciążą i rozrodem. Z tego powodu figurki karłowatych kobiet były postrzegane jako opiekunki ciąży.