Wiele osób w rzeczywistości nie wierzy, że historia Bharti jest prawdziwa, ale jest tak prawdziwa, jak tylko może być. Ten człowiek przez ostatnie 45 lat trzymał podniesioną rękę i ani razu jej nie spuścił na dół.
Amar Bharati zdecydował się zostać Hindusem Sadhu około czterdzieści lat temu, co oznacza życie z dala od materialnych potrzeb, jak również bezbożnych czynności, innymi słowy, mnich.
Interesująca jest drastyczna przemiana człowieka, którym był, w człowieka, którym się stał, a także przyczyna tej przemiany.
W latach 70 Bharati pracował w indyjskim banku, prowadząc skromne życie z żoną i trójką dzieci. Pewnego dnia doznał objawienia, które skłoniło go do opuszczenia rodziny, pracy i przyjaciół, aby podążać za swoim powołaniem religijnym.
Bharati postanowił poświęcić resztę swojego życia Shivie.
Początkowo wciąż odczuwał pokusę robienia rzeczy, których jako mnichowi nie wolno było robić, dlatego musiał zrobić coś bardziej drastycznego, aby naprawdę skonsolidować swoje przekonania religijne.
Dlatego w 1973 roku postanowił podnieść rękę i trzymać ją do końca życia, aby pokazać swoją wiarę i uznanie dla Śiwy. Amar Bharati szybko stał się dość popularny na całym świecie i tysiące ludzi zainspirowało się tym gestem.
Pytany, dlaczego trzyma rękę w górze, zawsze odpowiadał, że ten gest ma na celu walkę przeciwko wojnom i wspieranie pokoju na świecie, a także jest sposobem na okazanie szacunku Shivie.
Początkowo ból w dłoni był straszny, ale ból nigdy nie przewyższał jego poświęcenia. Po pierwszych dwóch latach zaczął tracić czucie w dłoni, a wraz z tym ból zaczął ustępować.
Aby wyobrazić sobie ogromny wysiłek, jaki Bharati wkładał przez ostatnie 45 lat, spróbuj podnieść rękę na kilka minut, a ból poczujesz najprawdopodobniej po 2 lub 3 minutach.
Ten mężczyzna wciąż trzyma rękę wysoko i nie zamierza jej odkładać w najbliższym czasie. Nawet gdyby miał opuścić rękę, to jego mięśnie są mocno zaniknięte i najprawdopodobniej opuszczenie ręki spowodowałoby trwałe uszkodzenie nerwu w ramieniu, dlatego lepiej jest trzymać rękę w górze do końca życia, nie tylko ze względów zdrowotnych, ale także duchowych.
Zródło: ancient.bharat