Władcy chrześcijańscy Lehii niedoceniani, zakłamywani, oczerniani, ukrywani oraz zabijani przez kościół rzymski i dwór niemiecki – (c.d.).
Średniowiecze
XII. Władca 140 – książę senior Lehii Henryk III Prawy zwany Probus (1288-1290), (patrz „Chrześcijańscy Królowie Lehii …” s. 223-226) – (c.d.).
Wnioski:
1/ urodził się około 1258 roku jako syn księcia wrocławskiego Henryka III Białego oraz Judyty księżniczki mazowieckiej. Ożenił się z Konstancją, księżniczką opolską lecz w 1286 roku odesłał ją do ojca i pojął za żonę Matyldę córkę margrabiego brandenburskiego Ottona V Długiego,
2/ jako władca najrozleglejszej i najbogatszej dzielnicy Śląska ze stolicą we Wrocławiu, sprytnie wykorzystywał swoją pozycję i wzywał na zjazdy pomniejszych, sąsiednich książąt, więził ich i wymuszał nadania terytorialne oraz hołd lenny. W ten sposób zhołdował takich książąt jak:
- Henryk Legnicki,
- Henryk Głogowski,
- Przemysław Ścinawski,
- Konrad Żagański,
- Bolesław Opolski,
- Przemysław Wielkopolski, na którym wymusił oddanie ziemi wieluńskiej. Opanował również Kalisz w 1284 roku,
3/ miał problem z kłótliwym i pazernym biskupem wrocławskim Tomaszem II, który w latach 1282-1287, domagał się nowych przywilejów i nadań,
4/ w 1284 roku biskup rzucił klątwę na księcia i interdykt na księstwo. Książę Henryk nie przestraszył się i w odwecie skonfiskował miasta biskupie; Nysę i Otmuchów.
5/ za zabranie 40 wsi z kasztelani otmuchowskiej, biskup ponownie rzucił na księcia klątwę oraz na księstwo interdykt, w odwecie książę ogłosił publicznie biskupa i jego sprzymierzeńców wrogami oraz wyłączył spod opieki książęcej. Jako wroga otoczył w Raciborzu i zmusił do uległości i odwołania klątwy.
6/ w 1288 roku objął władzę zwierzchnią w Krakowie jako książę senior, mieszczanie i rzemieślnicy wpuścili go do miasta, a kasztelan Sułko przekazał mu Wawel.
7/ w lutym 1289 roku doszło między książętami do bratobójczej bitwy o władzę Ariów-Sławian pod Siewierzem, pomiędzy hufcami Bolesława Płockiego, Władysława Łokietka księcia kujawskiego i księcia halickiego Lwa oraz hufcami śląskimi Henryka III Prawego, Bolka Opolskiego, Przemka Ściniawskiego i Henryka Głogowskiego. Wygrały hufce mazowiecko-kujawskie, zginął książę ścinawski Przemko, natomiast książę opolski Bolko dostał się do niewoli księcia Władysława Łokietka. Bolesław Płocki zrezygnował z dążeń o władzę w Krakowie, cedując dalsze działania na rzecz Władysława Łokietka, który następnie opanował Kraków przy pomocy biskupa Pawła oraz pokonał również hufce śląskie pod Skałą i Święcicami,
8/ latem 1289 roku książę senior Lehii Henryk III Prawy przybył pod Kraków z licznym wojskiem i przystąpił do oblężenia, a mieszczanie otworzyli mu bramy, podczas gdy książę Władysław Łokietek zdołał ujść niepostrzeżenie z miasta przy pomocy franciszkanów,
9/ popierał miasta oraz mieszczan i ich samorządową oraz kupiecką organizację, nadawał przywileje, a także lokował Wieliczkę,
10/ planował zjednoczenie Lehii i nałożenie korony królewskiej, dlatego zapisał w testamencie księstwo wrocławskie księciu Henrykowi Głogowskiemu, natomiast księstwo krakowskie Przemysłowi Wielkopolskiemu, który po jego śmierci miał zostać królem,
11/ w celu przywrócenia królestwa Lehii ze stolicą w Krakowie, wysłał poselstwo do papieża w Rzymie z dużą kwotą pieniędzy, z których niestety część została zdefraudowana po drodze, ku oburzeniu papieża, który nie omieszkał powiadomić księcia jednak nie udało się tego wyjaśnić i sprawa koronacji upadła,
12/ niebawem książę senior Lehii Henryk III Prawy został otruty i już na łożu śmierci kazał przywołać biskupa Tomasza II w celu pojednania, nadając mu przywileje. Umierając jako patriota, liczył jeszcze na pomoc Kościoła w przywróceniu Lehii królestwa i korony,
13/ zmarł w wieku 32 lat panując 2 lata.
Komentarz autora:
Powyżej skrótowo opisałem rozbitą Lehię na księstwa i ksiąstewka, według narzuconego perfidnego planu papieża Innocentego II z 1138 roku, zakamuflowanego sprytnie i kłamliwie nazwą „testamentu Krzywoustego”, który konfliktował książąt lehickich przez długie 182 lata (1138-1320), doprowadzając do wzajemnych zawiści, napaści, wymuszeń, rabunków, porwań i krwawych bitew, dodatkowo okraszanych przez papieży oraz hierarchów kościelnych rzucanymi swobodnie klątwami na książąt i interdyktów na księstwa.
Takie właśnie spektakle w tym okresie, oglądały kuria papieska i dwór niemiecki, zacierając ręce, że skłóceni Ariowie-Sławianie-Lehici są zajęci sobą i nie stanowią dla nich zagrożenia.
Ale w tym okresie również samozadowoleni papież i władcy niemieccy, zorganizowali dwie kolejne zbrodnicze krucjaty zbrojne (król Konrad III w 1146 roku i cesarz Fryderyk I Barbarossa w 1157 roku), zakładając, że szybko dobiją i zhołdują książęcą Lehię, ale się srodze zawiedli i ponieśli sromotne klęski z rąk genialnego księcia Bolesława V Kędzierzawego (patrz ditto s. 195-200 i post 205).
Tak więc, kolejny książę senior Henryk III Prawy zwany Probus podjął próbę z papieżem przywrócenia Królestwa Lehii, ale zniweczono ją, okradając i mordując go z całą bezwzględnością.
(c.d.n.).
Janusz Bieszk






Christian rulers of Lehia underestimated, lied to, slandered, hidden and killed by the Roman church and the German court - (continued).
Middle Ages
XII. Ruler 140 - Prince Senior of Lehia Henry III the Right called Probus (1288-1290), (see "Christian Kings of Lehia..." p. 223-226) - (continued).
Conclusions:
1/ was born around 1258 as the son of Henry III the White, Duke of Wrocław, and Judyta, Princess of Mazovia. He married Konstancja, a princess of Opole, but in 1286 he sent her to her father and married Matilda, the daughter of Otto V the Long, Margrave of Brandenburg,
2/ as the ruler of the most extensive and richest district of Silesia with the capital in Wrocław, he cleverly used his position and summoned smaller, neighboring princes to congresses, imprisoned them and extorted territorial grants and feudal homage. In this way he paid homage to such princes as:
- Henry Legnicki,
- Henryk Glogowski,
- Przemysław Scinawski,
- Konrad Zaganski,
- Boleslaw Opolski,
- Przemysław Wielkopolski, on whom he forced the surrender of the Wieluń land. He also took over Kalisz in 1284,
3/ had a problem with the quarrelsome and greedy Bishop of Wrocław, Thomas II, who in the years 1282-1287 demanded new privileges and grants,
4/ in 1284, the bishop cursed the prince and interdicted the duchy. Prince Henry was not frightened and in retaliation confiscated the episcopal cities; Nysa and Otmuchów.
5/ for taking 40 villages from the Otmuchów castellany, the bishop again cursed the prince and put an interdict on the duchy, in retaliation the prince publicly declared the bishop and his allies enemies and excluded him from the prince's protection. As an enemy, he surrounded in Racibórz and forced him to submit and lift the curse.
6/ in 1288, he took over the supreme power in Krakow as the senior prince, the townspeople and craftsmen let him into the city, and the castellan Sułko handed over Wawel to him.
7/ in February 1289, there was a fratricidal battle between the princes for the power of the Aryans and Slavs near Siewierz, between the troops of Bolesław Płocki, Władysław Łokietek, the Duke of Kujawy and the Duke of Halych, the Lion, and the Silesian troops of Henry III the Right, Bolek Opolski, Przemek Ściniawski and Henryk Głogowski. The Masovian-Kuyavian troops won, Przemko, the prince of Ścinawa, was killed, while the Opole prince, Bolko, was taken prisoner by Prince Władysław Łokietek. Bolesław Płocki gave up his aspirations for power in Kraków, ceding further actions to Władysław Łokietek, who then took over Kraków with the help of Bishop Paweł and also defeated the Silesian troops near Skała and Święcice,
8/ in the summer of 1289, the senior prince of Lehia, Henry III the Right, came to Krakow with a large army and began the siege, and the townspeople opened the gates to him, while prince Władysław Łokietek managed to escape the city unnoticed with the help of the Franciscans,
9/ supported towns and townspeople and their self-government and merchant organization, granted privileges and located Wieliczka,
10/ he planned to unite Lehia and impose a royal crown, therefore he bequeathed the Duchy of Wrocław to Duke Henryk Głogowski in his will, and the Duchy of Kraków to Przemysł Wielkopolski, who was to become king after his death,
11/ in order to restore the kingdom of Lehia with the capital in Kraków, he sent a message to the pope in Rome with a large amount of money, some of which unfortunately was embezzled on the way, to the indignation of the pope, who did not fail to inform the prince, but this could not be clarified and the matter of the coronation fell,
12/ soon Prince Senior of Lehia, Henry III the Righteous, was poisoned and on his deathbed ordered Bishop Thomas II to be summoned for reconciliation, granting him privileges. Dying as a patriot, he still counted on the Church's help in restoring the kingdom and crown to Lehia,
13/ died at the age of 32 reigning for 2 years.
Author's comment:
Above, I have briefly described the broken Lehia into principalities and principalities, according to the imposed perfidious plan of Pope Innocent II from 1138, cleverly and falsely camouflaged with the name of the "Wry-mouthed testament", which conflicted the Lehi princes for a long 182 years (1138-1320), leading to mutual envy, assaults, extortions, robberies, kidnappings and bloody battles, additionally spiced up by popes and church hierarchs with freely cast curses on princes and interdicts on principalities.
Such spectacles were watched by the papal curia and the German court during this period, rubbing their hands that the quarreling Aryans-Slavs-Lehites were busy with each other and did not pose a threat to them.
But during this period, the complacent pope and German rulers organized two more criminal armed crusades (King Conrad III in 1146 and Emperor Frederick I Barbarossa in 1157), assuming that they would quickly finish off and pay tribute to the princely Lehia, but they failed miserably and got carried away ignoble defeats at the hands of the brilliant Duke Bolesław V the Curly (see ditto pp. 195-200 and post 205).
Thus, another senior prince, Henry III the Probus, called Probus, made an attempt with the pope to restore the Kingdom of Lehia, but it was destroyed by robbing and murdering him ruthlessly.
(continued).
Janusz Bieszk