Wimany Latające rydwany:
Vimanika Shastra to sanskrycki tekst o starożytnych indyjskich maszynach latających lub wimanach. Wiele starożytnych pism indyjskich wspomina o wimanach i podaje szczegółowe opisy ich działania, ale ten starożytny tekst opisuje bardzo szczegółowo starożytne maszyny latające. Vaimanika Shastra oznacza naukę aeronautyki. Aby zrozumieć aeronautykę, musimy zrozumieć aerodynamikę, urządzenia napędowe, materiały i metalurgię. W Vaimanika Shastra dużo mówi się o urządzeniach napędowych, ale prawie nic o aerodynamice.
Książka koncentruje się na wimanach, o których wspominano w wielu starożytnych eposach, takich jak Rigweda, Mahabharata, Ramajana i inne. Według Vaimanika Shastra, te wimany nie były lotami fantazji starożytnych autorów, ale rzeczywistymi i sprawnymi aerodynamicznie maszynami latającymi. Starożytni Hindusi nie tylko umieli latać, ale także latali w wysoce wyrafinowanych maszynach o wielu możliwościach. Wykorzystując silniki wirowe rtęci, wimany mogą stać nieruchome w powietrzu i stać się niewidzialne. Kiedy używano ich na wojnie, mogły pozbawić przytomności siły wroga i szpiegować wnętrza wrogich rzemiosł. Tekst zawiera informacje o pilotowaniu tych wiman i możliwych do pokonania trasach powietrznych. Wspomina o jedzeniu, które można zjeść i ubraniach, które można nosić na pokładzie wiman. Podaje metale użyte do produkcji wiman i wyjaśnia, w jaki sposób te metale zostały wyprodukowane. Opisuje lustra montowane na wimanach i ich zastosowanie podczas wojen. Mówi o różnych maszynach lotniczych, a także o różnych kategoriach roślin, takich jak mantrik, tantrik i kritak. Wymienia również cztery samoloty – Shakuna, Sundara, Rukma i Tripura – z kategorii kritak.