Drzewko laurowe, liście laurowe, liście bobkowe: Wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis):

Laurowe drzewko jest piękne głównie z powodu swych błyszczących liści. Żywopłoty z wawrzynu można podziwiać na południu Europy.
Trzeba jednak uważać, żeby nie przedobrzyć, bo aromat świeżego laurowego listka, nazywanego też bobkowym, wielokrotnie przewyższa zapach tego suszonego.
Liście laurowe z własnego drzewka? Zamiast wrzucać do bigosu, gulaszu czy zupy suszone laurowe liście, lepiej zerwać świeże z drzewka stojącego w mieszkaniu. Już jeden doda potrawie pięknego aromatu.
Kto był na południu Europy, być może podziwiał drzewka wawrzynu lub wawrzynowe krzewy tworzące gęste, piękne żywopłoty. Świeże listki można tam kupić (lub zerwać) i przywieźć. W sklepach można kupić przede wszystkim liście suszone, które mają znacznie słabszy aromat.
Wawrzyny, Laury, rosną dziko i są uprawiane w całym regionie Morza Śródziemnego, ale także w południowej części Wielkiej Brytanii, gdzie zimy są łagodne, też można spotkać wawrzynowe żywopłoty. Mogą tam rosnąć, bo spadek temperatury do zera, czy nawet na krótki czas do kilku stopni mrozu, wawrzynom niestraszny.

Zimy z dłuższymi mroźnymi okresami, laurowe drzewko jednak by nie przetrwało. Dlatego w zimnym klimacie trzeba je uprawiać w doniczce. Można ją oczywiście postawić na balkonie, tarasie lub w ogródku, pamiętając, że lubi miejsca słoneczne i niezbyt wietrzne. Wawrzyn trzeba schować dopiero przed zimą. Najlepiej zimuje w widnym pomieszczeniu, w temperaturze 2–4 stopni Celsjusza, na przykład na werandzie. Przy wyższej temperaturze, rzędu 10–15 stopni Celsjusza, pomieszczenie powinno być często wietrzone. Trzeba jednak uważać, żeby roślina nie stała bezpośrednio w zasięgu zimnego powietrza. Należy go również umiarkowanie podlewać.
Wawrzyn szlachetny można zwykle kupić w postaci drzewka na niskim pniu z zaokrągloną, niewielką koroną. Ze swoimi ciemnozielonymi, błyszczącymi liściami ładnie prezentuje się w pokoju. Można go też postawić w kuchni, jeśli jest w niej odpowiednie miejsce. Jego listki będą pod ręką w czasie gotowania. Wiosną laurowe drzewko ozdobią dodatkowo małe żółtozielone kwiatki. Co jakiś czas trzeba nieco przyciąć jego koronę, żeby zachowała kulisty kształt. Należy też pamiętać o usuwaniu pojawiających się u nasady pieńka odrostów. Nawet jeśli laur nie jest formowany jako kula, warto go regularnie przycinać - ale pamiętajmy, że cięcie powinno być bardzo umiarkowane, można to robić kilka razy w roku.

Wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis):
Laur nie zrzuca na zimę liści i można je pozyskiwać przez cały rok. Najbardziej aromatyczne są młode listki.
Latem mogą go zaatakować szkodniki.
Wawrzyn lubi przepuszczalne, ale zasobne podłoże, najlepiej o obojętnym odczynie, i regularne podlewanie. Jeśli latem zauważymy na jego liściach lepki ciemnawy nalot, będzie to oznaczało, że zaatakowały go szkodniki, najprawdopodobniej tarczniki i miseczniki.

Właściwości lauru:
Liście laurowe nie tylko poprawiają smak i aromat potraw, ale także wpływają korzystnie na trawienie, działają żółciopędnie. Dlatego tradycyjnie przyprawiało się nimi potrawy ciężkostrawne. Laur także pobudza krążenie i działa korzystnie na pracę układu nerwowego. Pomaga zwalczać bakterie i grzyby. Wpływa korzystnie na skórę oraz włosy. Aby wykorzystać prozdrowotne właściwości lauru robi się z niego wyciągi.

Wieńce laurowe zdobiły czoła zwycięzców i mędrców:
Starożytni Grecy mówili o mitycznym pochodzeniu wawrzynu: w drzewko laurowe miała zamienić się nimfa Dafne. Poświęcony był Apollinowi. Jego liśćmi zdobiono czoła zwycięzców i mędrców. Wierzono też, że liście tej rośliny zabezpieczają ludzi przez chorobami i złymi mocami, a dom przed piorunami.

http://sklep-diana.com/