Kim był seryjny morderca, który walczył u boku Joanny d'Arc?

Gilles de Rais był francuskim szlachcicem, który żył w XV wieku i który mógł, choć nie musiał, być odpowiedzialny za śmierć ponad 100 młodych chłopców. Nazwany pierwszym seryjnym mordercą we Francji, Gilles de Rais zapłacił za swoje rzekome zbrodnie własnym życiem. Jednak co tak naprawdę wiemy o tym człowieku, który walczył u boku Joanny d'Arc podczas wojny stuletniej? Czy naprawdę był bezwzględnym mordercą, czy też ofiarą pomyłki sądowej?

Gilles de Rais urodził się w 1404 roku w rodzinnym zamku w Champtocé-sur-Loire, we wspólnocie, w departamencie Maine-et-Loire w zachodniej Francji.
Rodzicami Gilles'a de Rais byli Guy II de Montmorency-Laval i Marie de Craon. Na zdjęciu pieczęć ojca Gillesa de Rais.
Gilles de Rais był inteligentnym dzieckiem i doskonałym uczniem. Interesował się czytaniem i biegle władał łaciną. Młody de Rais szkolił się w naukach humanistycznych i sztuce klasycznej, a także w sztukach wojskowych.
Rodzice Gillesa de Rais zmarli w 1415 roku, więc on i jego brat René de La Suze byli wychowywani przez dziadka ich matki, Jeana de Craon.
Następnie Jean de Craon próbował zaaranżować małżeństwo Gillesa de Rais (który miał wówczas 12 lat) z córką bogatej dziedziczki, dziewczyną o imieniu Jeanne Paynel. Jego plan się nie powiódł, więc spróbował ponownie, tym razem z siostrzenicą księcia Bretanii. Jednak po raz kolejny nie udało mu się zrealizować swojego planu.
Joanna d'Arc miała ochroniarza przydzielonego jej przez delfina (króla Karola VII). Tym doświadczonym wojskowym był baron Gilles de Rais.
Gilles de Rais był towarzyszem broni Joanny d'Arc podczas oblężenia Orléans.
Po zakończeniu wojny, Gilles de Rais został mianowany przez króla marszałkiem Francji. De Rais stał się znaczącą postacią w kraju. Do tego stopnia, że znalazł się wśród czterech rycerzy uhonorowanych dostarczeniem Świętej Ampułki na konsekrację króla Karola VII.
Gilles de Rais był bardzo bogatym człowiekiem, ale nie udało mu się zrobić znaczącej kariery po wojsku. Zamiast tego wydał swoją fortunę na wystawny styl życia i zakup drogich dzieł sztuki.
Gilles de Rais zainteresował się wówczas alchemią. W końcu zamiana ołowiu w złoto wydawała się opłacalnym pomysłem. Tyle, że w średniowiecznej Europie alchemia była kojarzona z czarną magią.
Gilles de Rais miał taką obsesję na punkcie alchemii, że sprowadzał alchemików, by dla niego pracowali. Jednak alchemicy nie byli jedynymi ludźmi, których przyprowadzali mu pracownicy i kuzyni Gilles de Sillé i Roger de Briqueville. Zaczęli też przyprowadzać mu młodych chłopców. Gilles de Rais podobno zabił niektórych z tych chłopców i wykorzystał ich krew i części ciała, aby pomóc alchemikowi o imieniu Prelati wyczarować demoniczną istotę o imieniu Barron.
Gilles de Rais został aresztowany, oskarżony i skazany na śmierć za zamordowanie ponad 100 chłopców. Zarzuty obejmowały również herezję i sodomię. Gilles de Rais został skazany na śmierć, powieszony i spalony w Nantes 26 października 1440 roku.
Czy Gilles de Rais był bezwzględnym seryjnym mordercą?
Zbrodnie de Raisa były przez lata przedmiotem dyskusji wielu ekspertów. Na przykład Valerie Ogden, autorka książki Bluebeard z 2014 r., twierdzi, że Gilles de Rais cierpiał na PTSD po śmierci Joanny d'Arc, a jego działania były również spowodowane traumą z dzieciństwa. W swoim Eseju o obyczajach narodów z 1756 r., francuski pisarz Voltaire oskarżył średniowieczne procesy o herezję i czary oraz o "fanatyzm złożony z przesądów i ignorancji". Czy de Rais mógł być ofiarą tego systemu? Niektórzy historycy twierdzą, że de Rais był w rzeczywistości niewinny. Argumentem jest to, że przyznał się pod groźbą tortur i ekskomuniki. Ponadto argumentowano, że mogły istnieć fałszywe doniesienia, a oskarżyciele Gillesa de Rais odnieśliby znaczne korzyści z jego śmierci. Dotyczyło to zwłaszcza Jana V, księcia Bretanii, który zebrał dowody i przyspieszył postępowanie. Książę miał powiązania z Anglią i odziedziczyłby posiadłości de Raisa po jego śmierci. Słudzy Gillesa de Rais potwierdzili, że de Rais znęcał się nad chłopcami i zabił ich. Dwóch duchownych zeznało również, że wiedzieli o zaangażowaniu de Raisa w alchemię i o tym, jak wykorzystywał części ciała w swoich rytuałach. Mieszkańcy okolicznych wiosek również potwierdzili, że chłopcy zaginęli i ostatni raz widziano ich przy bramie zamku de Rais. Podczas gdy niektóre źródła twierdzą, że ciała znaleziono, inne podają inaczej. Nie jest zatem do końca jasne, czy przynajmniej niektóre z domniemanych ofiar Gillesa de Raisa zostały odnalezione. To, czy Gilles de Rais był w rzeczywistości bezwzględnym seryjnym mordercą, czy też ofiarą procesu polowania na czarownice, wrobionym przez jego wrogów, pozostaje przedmiotem debaty.

Źródła: (Listverse) (History Defined) (History Collection) (Atlas Obscura) (Britannica) (Crime Library)