Poziom wiedzy astronomicznej starożytnych Hindusów można również ocenić na podstawie licznych wzmianek w Wedach. Na przykład praktyki religijne były związane z fazami księżyca i jego pozycją na ekliptyce.
Oprócz Słońca i Księżyca Hindusi wedyjscy znali wszystkie pięć planet widocznych gołym okiem, wiedzieli, jak poruszać się po rozgwieżdżonym niebie, łączyli gwiazdy w konstelacje (nakshatry).
Pełne ich wykazy są podane w Czarnej Jajurwedzie i Atharwawedzie, a nazwy pozostają praktycznie niezmienione przez wiele stuleci. Starożytny indyjski system nakszatr odpowiada tym, które znajdują się we wszystkich współczesnych katalogach gwiazd.
Ponadto Rig Veda obliczyła prędkość światła z maksymalną dokładnością. Oto tekst z Rigwedy: „Z głębokim szacunkiem wielbię słońce, które pokonuje dystans jojina za pół nimeszy”.
Yojana to miara długości, nimesha to jednostka czasu. Jeśli przełożysz yojinas i nimeshi na nowoczesny system obliczeń, uzyskasz prędkość światła 300 000 km/s.







Der astronomische Kenntnisstand der alten Hindus lässt sich auch an den zahlreichen Erwähnungen in den Veden ablesen. Religiöse Praktiken bezogen sich beispielsweise auf die Mondphasen und seine Position auf der Ekliptik.
Außer der Sonne und dem Mond kannten die vedischen Hindus alle fünf mit bloßem Auge sichtbaren Planeten, sie wussten, wie man den Sternenhimmel navigiert, sie kombinierten die Sterne zu Konstellationen (Nakshatras).
Vollständige Listen werden in Black Jajurveda und Atharwaweda gegeben, und die Namen bleiben für viele Jahrhunderte praktisch unverändert. Das altindische Nakshatra-System entspricht dem in allen modernen Sternenkatalogen.
Außerdem berechnete Rig Veda die Lichtgeschwindigkeit mit höchster Genauigkeit. Hier ist der Text aus dem Rigveda: "Mit tiefem Respekt verehre ich die Sonne, während sie die Jojin-Distanz in einer halben Nimesha zurücklegt."
Yojana ist ein Längenmaß, Nimesha ist eine Zeiteinheit. Übersetzt man Yojinas und Nimeshi in ein modernes Rechensystem, kommt man auf eine Lichtgeschwindigkeit von 300.000 km/s.







Об уровне астрономических знаний древних индусов также можно судить по многочисленным упоминаниям в Ведах. Например, религиозные обычаи были связаны с фазами луны и ее положением на эклиптике.
Помимо Солнца и Луны, ведические индуисты знали все пять планет, видимых невооруженным глазом, они умели ориентироваться в звездном небе, они объединяли звезды в созвездия (накшатры).
Полные списки даны в Black Jajurveda и Atharwaweda, и имена остаются практически неизменными на протяжении многих веков. Древнеиндийская система накшатр соответствует тем, которые можно найти во всех современных звездных каталогах.
Кроме того, Ригведа с максимальной точностью рассчитала скорость света. Вот текст из Ригведы: «С глубоким уважением я поклоняюсь солнцу, которое проходит расстояние джоджин за половину нимеши».
Йоджана - это мера длины, нимеша - это единица времени. Если вы переведете йодзинас и нимэси в современную вычислительную систему, вы получите скорость света 300 000 км / с.







The level of astronomical knowledge of the ancient Hindus can also be judged from the numerous mentions in the Vedas. For example, religious practices were related to the phases of the moon and its position on the ecliptic.
In addition to the Sun and the Moon, the Vedic Hindus knew all five planets visible to the naked eye, they knew how to navigate the starry sky, they combined the stars into constellations (nakshatras).
Full lists are given in Black Jajurveda and Atharwaweda, and the names remain virtually unchanged for many centuries. The ancient Indian system of nakshatras corresponds to those found in all modern star catalogs.
In addition, Rig Veda calculated the speed of light with maximum accuracy. Here is the text from the Rigveda: "With deep respect I worship the sun as it travels the jojin distance in half a nimesha."
Yojana is a measure of length, nimesha is a unit of time. If you translate yojinas and nimeshi into a modern computing system, you get a speed of light of 300,000 km / s.