Al Masudi i jak zbudowano piramidy:
Wszedzie przy budowie piramid zauważamy niezwykłą precyzję cięcia kamieni . Kamienie, które są prawie zawsze bardzo duże, z bardzo twardego kamienia i bardzo, bardzo ciężkie. Jaka jest wersja Al Masudiego na temat budowy piramid ?.
Al Masudi to aktualna, choć niezupełnie dokładna transliteracja imienia historyka i geografa Abu al-Hasana Ali al-Mas'udiego , którego niektórzy nazywają również arabskim Herodotem. Żył w X wieku i przez całe życie dużo podróżował. Miał bardzo gruntowną wiedzę z zakresu nauk ścisłych i artystycznych i zostawił nam bardzo obszerne kompendium, na które składa się 30 książek , w których szczegółowo opisuje swoje wędrówki.
Praca została przetłumaczona pod tytułem „Wiadomości czasu” ( Akhbār al-zamān ) i można ją z powodzeniem określić jako prawdziwą encyklopedię. Jest wiele historii, które Al Masudi zebrał na całym świecie, a następnie przełożył je na papier.
Wśród wielu miejsc, które odwiedził Al Masudi, jest także Egipt , tajemnicza kraina zarówno wtedy, jak i dziś. Z Egiptu historyk opowiada ciekawą historię , w większości zapomnianą przez archeologów. Mówi o sposobie, w jaki egipscy budowniczowie byli w stanie przesunąć bardzo ciężkie kamienie, które zostały użyte do wzniesienia piramid i innych pomników.
Opisana technika jest niewygodna dla archeologow i naukowcow innych dziedzin. Al Masudi mówi o „metalowym patyku”, którym uderzano w kamienie. Te unosiły się w powietrzu, przesuwając się przez chwilę wzdłuż korytarza utworzonego przez inne metalowe pręty. Potem ukladaly się , procedurę powtórzono i tak dalej. Nie ma nic do powiedzenia. naprawdę wygląda jak opis zaklęcia .
Oczywiście żaden archeolog nie wierzy temu opisowi, który wyraźnie mówi o lewitacji kamieni .
Istnieją hieroglify , które zostały zinterpretowane począwszy od rozszyfrowania kamienia z Rosetty . Jak można słusznie zauważyć, zbyt wiele stuleci dzieli nas od Egipcjan, a przede wszystkim nasze mózgi działają zupełnie inaczej niż ich.
Istnieją trzy święte symbole , a przynajmniej tak interpretowane przez egiptologię. Porozmawiajmy o ankh , djed (lub zed ) i del . Del to kij , który jest często spotykane w rękach bóstw lub faraonów i ich królowych. Opisywane jest jako rodzaj długiego berła zakończonego „widelcem” . Zwykle jest przedstawiany wraz z pozostałymi dwoma symbolami. A co by było, gdyby te trzy znaki nie były tylko ikonami władzy i królewskości, ale przedstawieniem narzędzi używanych do budowy piramid ?
Egipcjanie i lewitacja
To nie pierwszy raz, kiedy ktoś nieśmiało wysuwa hipotezę, że lewitacja może być rozwiązaniem zagadek, które przedstawiają nam starożytne budowle. Kwadratowe kamienie, ważące kilka ton, można było unieść siłą myśli lub w inny sposób. Bez konieczności stawiania hipotez o siłach mediumistycznych, można pomyśleć o magnetyzmie lub falach dźwiękowych .
Specjalny rezonans między metalowymi patykami pozwala kamieniom unosić się bez wysiłku i poruszać jak na wstążce lub poduszce powietrznej. Ostatnio wielu inżynierów dźwięku potwierdziło obecność określonych rezonansów w starożytnych budynkach, w tym w piramidach . Nie jest więc odważnym sądzić, że być może w Egipcie istniała taka znajomość sposobu rozchodzenia się fal dźwiękowych, aby pozwolić nawet nam na działania niewyobrażalne, wręcz „magiczne”.
Istnieje inskrypcja, która wydaje się być taką hipotezą, obecna w pracy przechowywanej w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. W inskrypcji, która znajduje się między posągami Izydy i Wepwawet , z których każdy zawiera był, dwa symbole w kształcie widelca są połączone serią cienkich nici , które mogą reprezentować wibracje, które rozchodzą się z jednego instrumentu do drugiego . Jest to możliwa „inna” interpretacja hieroglifów, które inaczej odczytuje się w inny sposób.
Interpretacja, którą odrzuca się, ponieważ uważa się ją za „fantastyczną”. Nasza koncepcja „postępu” zabrania nam stawiać hipotezy, że być może nie „ewoluowaliśmy”, ale „pogmatwaliśmy” do tego stopnia, że nie możemy już zrozumieć, w jaki sposób zbudowano piramidy .