Uważa się, że ten człowiek-automat został stworzony przez Phila Louisa Perewa (1862–1946), kanadyjsko-amerykańskiego wynalazcę, przedsiębiorcę i showmana z Tonawandy w stanie Nowy Jork.
Jak donosi ówczesna prasa, człowiek automatu wyglądał niezwykle realistycznie. Jeśli ma nietypową wysokość 2,25 metra, można go pomylić z postacią prawdziwego mężczyzny. Twarz była drewniana. Automat był ubrany w ogromny biały bawełniany garnitur i miał czapkę wykonaną z tego samego materiału.
W spoczynku postać automatu nie wydawała się szczególnie żywa. Ale kiedy ta figura została wprawiona w ruch za pomocą wewnętrznego mechanizmu, podobieństwo do żywej osoby było bardzo uderzające.
Krótko przed swoim pierwszym publicznym wystąpieniem Phil Perew przetestował maszynę . Wystawa odbyła się w dużej sali szkoleniowej w Tonawandzie. Z początku automat zrobił nieco niepewny krok, posuwając się prawą nogą i opuszczając ją lekkim pchnięciem. Ruchowi temu towarzyszyło lekkie buczenie, jakby wprawiono w ruch mechanizm zegarowy. Po postawieniu prawej stopy karabin maszynowy uniósł się lekko na czubku stopy; podciągnął lewą nogę, przesunął ją do przodu i położył lżejszym ruchem niż pierwszy ruch. Potem karabin maszynowy ruszył miarowym, kołyszącym krokiem, przypominającym chód parady Gwardii Narodowej.
Automat poruszał się płynnie i prawie bezgłośnie. Ochraniacz był lekki, mocny i elastyczny. Dwukrotnie maszyna okrążyła halę bez zatrzymywania się. Poruszał się za pomocą baterii elektrycznej.
Perew stwierdził, że automat człowiek jest w stanie pokonać dystans 480 mil (772 km) dziennie, poruszając się ze średnią prędkością 20 mil na godzinę (32 km/h).
Oczekiwano, że The Walking Man zostanie wykorzystany do reklamowania Wystawy Panamerykańskiej w 1901 roku.