Foo i bojownicy WW2. Chociaż „myśliwiec foo” początkowo opisywał rodzaj UFO zgłoszonego i nazwanego przez amerykańską 415 eskadrę nocnych myśliwców, termin ten był również powszechnie używany w odniesieniu do wszelkich obserwacji UFO z tego okresu. Oficjalnie zgłoszone od listopada 1944 r. świadkowie często zakładali, że myśliwce foo były tajną bronią używaną przez wroga. Na trzecim zdjęciu widać zarys postaci w statku zwanym Foo.


Foo and WW2 fighters. While the "foo fighter" initially described the type of UFO reported and named by the US 415 night fighter squadron, the term was also commonly used to refer to any UFO sightings from that period. Officially reported from November 1944, witnesses often assumed that the foo fighters were secret weapons used by the enemy. The third photo shows the outline of a figure in a ship called Foo.






za wikipedią:
Pierwszy znany raport o „dziwnych światłach na niebie” pochodzi z września 1941 roku od załogi polskiego transatlantyku SS Pułaski, który pełnił w czasie wojny służbę jako transportowiec dla wojska. W czasie rejsu z Dakaru do Suezu marynarz wachtowy Doroba dostrzegł w nocy kulę zielonkawego światła o rozmiarach połowy tarczy księżyca, utrzymującą się nieco na skos od dziobu i wyraźnie towarzyszącą statkowi. Brytyjski oficer łącznikowy, który wraz z Polakami przez ponad godzinę obserwował zjawisko, poinformował o tym wywiad wojskowy Security Service, dodając, że na koniec „obiekt” skręcił gwałtownie i oddalił się z ogromną szybkością[1].

Z biegiem czasu przybywało wojennych doniesień o tajemniczych światłach, a lotnicy amerykańscy nadali im miano „foo fighter”. Nieznana jest etymologia tej nazwy, ale najprawdopodobniej zapożyczona została z popularnego w końcu lat 30. komiksu „Smokey Stover, the Foo Fighter” – surrealistycznej opowieści o dzielnym strażaku, który co rusz powtarzał, że „gdzie fu tam ogień” (ang. Where's the foo, there's the fire). Słowo „foo” w języku angielskim nie istnieje, a próby wywodzenia go z fr. feu (ogień) lub kung-fu wydają się naciągane[2]. Rysownik Bill Holman, autor komiksu twierdził, że znalazł to słowo na spodzie chińskiej figurki[3].

Największą zbiorową obserwację odnotowano wczesnym rankiem 25 lutego 1942 roku – nad Los Angeles pojawił się świecący obiekt wielkości (jak podawała miejscowa prasa) sterowca, który wolno przeleciał nad wybrzeżem od Santa Monica do Long Beach. W tym czasie artyleria przeciwlotnicza wystrzeliła w jego stronę kilka tysięcy pocisków. „Obiekt” – doleciawszy do Signal Hill – skręcił najpierw w głąb lądu, a następnie zawrócił i zniknął nad oceanem. Zjawisko to – obserwowane przez tysiące mieszkańców Los Angeles[4] – nigdy nie zostało wyjaśnione. Wydarzenie to nazwane zostało Nalotem na Zachodnie wybrzeże lub Bitwą o Los Angeles.

28 lutego 1942, tuż przed rozpoczęciem bitwy na Morzu Jawajskim z pokładu ciężkiego krążownika amerykańskiego USS „Houston” dostrzeżono znaczną ilość żółtawych rozbłysków, które oświetlały morze na wiele mil wokół. Nie wiadomo, jak długo trwało to zjawisko, bowiem krążownik wszedł zaraz do bitwy i otrzymał kilka trafień pociskami japońskimi, więc nikt na pokładzie nie śledził już zjawiska.

O godz. 10 rano 12 sierpnia 1942, podczas walk o Guadalcanal[5] amerykańscy żołnierze bazujący na wyspie Tulagi ogłosili alarm przeciwlotniczy, bowiem dostrzegli około 150 świateł, w grupach od 10 do 12, przesuwających się nad wyspą. Żołnierze byli przekonani, że mają do czynienia z bombardowaniem, ale nic takiego nie nastąpiło. Według raportu wywiadu wojskowego żołnierze twierdzili, że obiekty wyglądały jak metaliczne spłaszczone kule, lekko chwiejące się w locie i poruszające się szybciej niż ówczesne samoloty.

Podobne niewyjaśnione zjawiska obserwowane były na innych obszarach działań wojennych, także w Europie. W marcu 1945 magazyn „Times” donosił[6]: „Jeśli nie mamy do czynienia z mistyfikacją lub złudzeniem optycznym, to nasi piloci z pewnością mieli do czynienia z najdziwniejszą tajną bronią wroga, jaką kiedykolwiek napotkali. W ubiegłym tygodniu stacjonujący we Francji piloci dywizjonu nocnych myśliwców złożyli relację z całego ciągu dziwnych spotkań z kulami ognia, które od miesiąca towarzyszą im w lotach nad Niemcami. Nikt z nich nie był w stanie powiedzieć czego – jego zdaniem – owe kule ognia chciały dokonać. Piloci są zdania, że to nowa broń psychologiczna Niemców. Zgodnie z ich relacjami światła trzymały się bardzo blisko ich maszyn i towarzyszyły im na odcinku wielu mil, by w końcu przyspieszyć i zniknąć.”

Rezultaty badań
Wszystkie doniesienia były drobiazgowo badane przez wywiady wojskowe[7] i w większości zostały utajniane. Lotnikom (którzy byli świadkami największej ilości spotkań) wręcz zakazano rozpowiadania o tym poza własnym gronem. Z analizy znanych obecnie doniesień wynika, że:

obserwowane „kule ognia” były różnego koloru, różnej – nieokreślonej – wielkości, czasami wydawały się być metalizującymi obiektami, zwykle okrągłego, czasami spłaszczonego, kształtu[8] i poruszały się z dowolną szybkością, dokonując manewrów niemożliwych do wykonania przez samoloty;
widywano je pojedynczo, ale także w grupach od kilku do ponad stu;
im bliżej końca wojny, tym było ich więcej.
UFO
W oficjalnych raportach RAF-u, pojawił się termin „Unindentified Flying Object” (UFO), który pojawił się ponownie na przełomie lat 40 i 50 XX w., w USA ,a następnie rozpowszechnił się na Europę. Obecnie odnosi się do „przedmiotów lub zjawisk zaobserwowanych najczęściej przez osoby przypadkowe, nie dających się zidentyfikować z żadnymi obiektami i zjawiskami znanymi z warunków ziemskich; nie jest wyjaśnione, czy relacje obserwatorów są uwarunkowane psychologicznie, czy dotyczą zjawisk meteorologicznych, optycznych, czy innych, nie poznanych jeszcze zjawisk naturalnych”[9]. Termin ów pojawił się wkrótce po pierwszym próbnym wybuchu bomby nuklearnej na pustyni White Sands w Nowym Meksyku, jaki miał miejsce 16 lipca 1945 roku. W kilka dni po tej detonacji cały stan stał się widownią zjawiska znanego jako „zielone meteory”. Nie były to jednak meteory, bo nie spadały na ziemię, lecz poruszały się – z ogromną prędkością – równolegle do niej. Zjawisko trwało kilkanaście dni i ustało samoistnie.

Próby wyjaśnienia
Hipotez próbujących wyjaśnić zjawisko foo fighterów jest wiele. Oto niektóre z nich:

Flary, wystrzeliwane przez wyznaczone niemieckie baterie przeciwlotnicze jako wskazówki dla nocnych myśliwców.
Tajna broń Hitlera, opracowywana w tajnym laboratorium SS na przedmieściach Wiednia, mająca zakłócać pracę urządzeń elektrycznych alianckich samolotów.
Dyskopodobne prototypowe samoloty niemieckie z napędem odrzutowym.
Samoloty Messerschmitt Me 163 z silnikami rakietowymi.
Samoloty Horten Ho 229.
Pioruny kuliste.
Ognie świętego Elma.
Odbłyski świetlne na pleksiglasowych szybach samolotów.
ETH (ang. ExtraTerrestial Hypothesis) – sugerująca pozaziemskie pochodzenie zjawiska.
Bezzałogowe samoloty o sferycznym kształcie napędzane urządzeniem o kryptonimie „Dzwon” (die Glocke).
Efekty zjawisk piezoelektrycznych, będących następstwem ciągłych bombardowań i ruchów tektonicznych [10].
Niektóre hipotezy mają słabe strony:

Flary świetlne leciałyby w górę lub opadały, nigdy nie towarzyszyłyby samolotom i to przez dłuższy czas.
Istnienia „zakłócacza przyrządów” nigdy nie potwierdzono.
Pioruny kuliste są zjawiskiem niezwykle rzadkim i nigdy nie występują w grupach.
Ognie św. Elma to nikłe wyładowania elektryczne pojawiające się na szczytach masztów i krańcach rei żaglowców na krótko przed burzą; nie przybierają form kulistych i nie poruszają się samoistnie.
Hipoteza o odbłyskach świetlnych, możliwa do przyjęcia jeśli chodzi o obserwacje pilotów samolotów, w żaden sposób nie wyjaśnia obserwacji dokonanych przez marynarzy.
Hipoteza o ETH nie doczekała się jednoznacznego potwierdzenia.
Hipoteza o zjawiskach piezoelektrycznych - tzw. światłach ziemi - jest wciąż weryfikowana.
Sądząc z poszczególnych relacji, prawdopodobnie jest to nie jedno, a z co najmniej kilka odrębnych zjawisk: obserwowane obiekty różniły się kształtem, kolorem, wielkością, liczebnością, a jedyną ich cechą wspólną była szybkość i zdolności manewrowe. Większość świadków – poza jednym – nie wspomina także o wydawanych przez foo fightery dźwiękach[11].





by wikipedia:

The first known report on "strange lights in the sky" comes from September 1941 from the crew of the Polish SS Pułaski ocean liner, which served as a transport ship for the army during the war. During the voyage from Dakar to Suez, the watchman Doroba spotted a ball of greenish light at night, half the size of the moon, slanting slightly from the bow and clearly accompanying the ship. The British liaison officer, who had been watching the phenomenon together with Poles for over an hour, informed the Security Service military intelligence about it, adding that at the end the "facility" turned abruptly and moved away with great speed [1].

As time went on, more and more reports of the mysterious lights were made of war, and American airmen dubbed them the "foo fighter". The etymology of this name is unknown, but most likely it was borrowed from the late 1930s comic book "Smokey Stover, the Foo Fighter" - a surreal story about a brave firefighter who repeatedly said that "Where's the fire." foo, there's the fire). The word "foo" does not exist in English, and attempts to derive it from French feu (fire) or kung-fu seem a stretch [2]. The cartoonist Bill Holman, the author of the comic, claimed to have found this word on the bottom of a Chinese figurine [3].

The largest group sighting was recorded in the early morning of February 25, 1942 - a luminous object the size of an airship (according to local newspapers) appeared over Los Angeles as it slowly flew over the coast from Santa Monica to Long Beach. During this time, anti-aircraft artillery fired several thousand missiles at him. The "Object" - having reached Signal Hill - turned inland first, then turned and disappeared over the ocean. This phenomenon - observed by thousands of Los Angeles residents [4] - has never been explained. This event was called the West Coast Raid or the Battle of Los Angeles.

On February 28, 1942, just before the start of the Battle of the Java Sea, a significant number of yellowish flares were spotted from the USS Houston heavy cruiser, illuminating the sea for miles around. It is not known how long this phenomenon lasted, as the cruiser immediately entered the battle and received several hits with Japanese shells, so no one on board followed the phenomenon anymore.

At. On August 10, 1942, during the Guadalcanal [5] battle, American troops based on the island of Tulagi issued an anti-aircraft alarm when they saw about 150 lights, in groups of 10 to 12, passing over the island. The soldiers were convinced they were dealing with a bombing, but nothing happened. According to a military intelligence report, soldiers said the objects looked like metallic flattened spheres, slightly swaying in flight and moving faster than airplanes of the time.

Similar unexplained phenomena were observed in other areas of hostilities, including Europe. In March 1945, the Times magazine reported [6]: “If this is not a hoax or an optical illusion, our pilots must be dealing with the strangest enemy secret weapon they have ever encountered. Last week, the pilots of the night fighter squadron stationed in France reported on the whole series of strange encounters with fireballs that have been accompanying them for a month on flights over Germany. None of them was able to say what - in his opinion - those fireballs were trying to accomplish. The pilots believe that this is the new psychological weapon of the Germans. According to their accounts, the lights stayed very close to their machines and followed them for miles before they finally accelerated and disappeared. "

Research results
All reports were carefully examined by military intelligence [7] and were mostly classified. Aviators (who had witnessed the greatest number of meetings) were even forbidden to spread about it outside their own circle. The analysis of currently known reports shows that:

the observed "fireballs" were of various colors, different - undefined - sizes, sometimes they appeared to be metallising objects, usually round, sometimes flattened, shape [8] and they moved at any speed, making maneuvers impossible for airplanes;
they were seen singly, but also in groups of a few to over a hundred;
the closer to the end of the war, the more there were.
UFO
In official RAF reports, the term "Unindentified Flying Object" (UFO) appeared, which reappeared in the 1940s and 1950s in the USA and then spread to Europe. Currently, it refers to “objects or phenomena observed most often by random persons, not identifiable with any objects and phenomena known from earthly conditions; it is not clear whether the observers' accounts are psychologically conditioned, whether they relate to meteorological or optical phenomena, or other, yet unknown natural phenomena ”[9]. The term appeared shortly after the first test nuclear bomb explosion in the White Sands Desert, New Mexico, on July 16, 1945. A few days after this detonation, the entire state became the scene of the phenomenon known as "green meteors". They were not, however, meteors, because they did not fall to the ground, but moved - at great speed - parallel to it. The phenomenon lasted several days and stopped spontaneously.

Attempts to clarify
There are many hypotheses trying to explain the phenomenon of foo fighters. Some of them are:

Flares, fired by designated German anti-aircraft batteries as guidance for night fighters.
Hitler's secret weapon, developed in a secret SS laboratory in the suburbs of Vienna, intended to interfere with the electrical equipment of allied aircraft.
German disc-like prototypes with jet propulsion.
Messerschmitt Me 163 planes with rocket engines.
Horten Ho 229 planes.
Ball lightning.
Saint Elmo's fires.
Reflections of light on the Plexiglas windows of airplanes.
ETH (ExtraTerrestial Hypothesis) - suggesting the extraterrestrial origin of the phenomenon.
Spherical unmanned aerial vehicles powered by a device code-named "The Bell" (die Glocke).
Effects of piezoelectric phenomena resulting from continuous bombardments and tectonic movements [10].
Some hypotheses have weaknesses:

Light flares would go up or down, never accompany planes for long periods of time.
The existence of an "instrument jammer" has never been confirmed.
Ball lightning is extremely rare and never occurs in groups.
St. Elma are faint electrical discharges appearing at the tops of masts and the ends of the sailing ships' areas shortly before the storm; they do not take spherical forms and do not move spontaneously.
The flare hypothesis, which is acceptable for observations of airplane pilots, in no way explains the observations made by seafarers.
The ETH hypothesis was not unequivocally confirmed.
The hypothesis about piezoelectric phenomena - the so-called lights of the ground - is still being verified.
Judging from individual accounts, it is probably not one, but at least several separate phenomena: the observed objects differed in shape, color, size, number, and their only common feature was speed and maneuverability. Most witnesses - except for one - do not mention the sounds made by foo fighters [11].